Moja gospodarka pasieczna
tekst: Kazimierz Genderka
Pszczelarstwo, Rok IX, nr 11, listopad 1958 — KAZIMIERZ GENDERKA
KAZIMIERZ GENDERKA
strona 312
Już od najmłodszych lat interesowałem się bardzo pszczołami. Mój dziadek był pszczelarzem, miał 8 nierozbieralnych uli — stare kłody i kószki. Gdy pracował przy pszczołach, przyglądałem się, i chociaż rzadko obyło się bez bolesnego użądlenia, szybko zapominałem o bólu. Miałem wuja pszczelarza. Słysząc, że mówił o karmieniu pszczół cukrem, brałem matce cukier i sypałem go na mostki przedwylotowe. Dziadek nigdy nie karmił pszczół cukrem, więc nie miałem pojęcia, jak się to robić powinno.
Dopóki żył mój dziadek, zawsze coś wybrał miodu z pasieki, mimo iż była prowadzona starą metodą. Gdy zmarł, nie było komu zaopiekować się pszczołami, więc marniał jeden rój po drugim. W roku 1939 tylko w jednym ulu żyły jeszcze pszczoły z 8 pozostawionych przez dziadka.
Na wiosnę roku 1939 byłem u wuja. Miał dwa ule warszawskie. Przez szybę zatworu można było widzieć pszczoły, a gniazdo dało się łatwo rozebrać nie tak jak w kószkach i kłodach dziadka. Pasieka wuja choć niewielka, ale naprowadziła mnie na myśl założenia własnej hodowli pszczół. Miałem wówczas 14 lat. Kupiłem książkę o pszczołach pt. „Bartnik“. Dokładnie ją przeczytałem. Uprosiłem ojca, ażeby kazał zrobić 2 ule warszawskie na wzór tych, jakie miał mój wujek.
W połowie maja przełożyłem pszczoły z kłody do jednego z nowych uli. Pomagał mi wuj Podczas tej pracy zostałem silnie pożądlony; tak silnie, że musiałem położyć się do łóżka. Od tej chwili rozpoczęła się moja kariera pszczelarska. Wszystkie dalsze prace w pasiece wykonywałem już sam. W pierwszym roku pozyskałem 8,5 kg miodu i jeden rój, który osadziłem w drugim ulu. Im częściej pracowałem przy pszczołach, w miarę jak widziałem, że moja praca nie idzie na marne, tym więcej dodawało mi to otuchy i zapału do pszczelarstwa. Na zimę pszczoły starannie zaopatrzyłem. W zimie własnoręcznie zrobiłem jeden ul, bo miałem zamiar w roku następnym znów powiększyć pasiekę. Nie doszło do tego, bo na wiosnę wysiedlono nas w Lubelskie. Z wielkim żalem pozostawiłem zaczątek swej pasieki i niezrealizowane plany. W przeddzień naszego wyjazdu pszczoły robiły pierwszy oblot wiosenny; jednocześnie witały nowy sezon i żegnały swego młodego opiekuna.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
