O właściwe podejście do zagadnienia bazy pożytkowej

tekst: Józef Meciszewski

Pszczelarstwo, Rok IX, nr 11, listopad 1958 — JÓZEF MECISZEWSKI

winieta działu „Pożytki i zapylanie” — rysunek kwiatów i liści koniczyny przy czarnym pasie z napisem

JÓZEF MECISZEWSKI

strona 314

Naturalne pożytki pszczele kurczą się z roku na rok. Kultura rolna wypiera z pól chwasty, które dawniej dawały egzystencję pasiekom. Wysychające źródła nektaru muszą zaopatrzyć coraz więcej pszczół z przybywających nowych pasiek i pni. Nic dziwnego, że w porównaniu do lat ubiegłych średnie zbiory są mniejsze.

Hodowla bydła dawno już zatraciła charakter pasterski gdzie liczyło się na wyżywienie zwierząt z tego, co znajdą sobie w polu, na wspólnym pastwisku. Prócz wybudowania obory, zapewnia się im racjonalne wyżywienie, takie które wystarcza na tzw. paszę bytową i wyprodukowanie mleka. Hodowla pszczół również musi iść w takim samym kierunku, aby była opłacalna. Nie wystarczy zbudować ul i postarać się o sprzęt. Trzeba dać pszczołom możliwości zbioru nektaru, który po przerobieniu przez nie na miód pozwoli na pokrycie wydatków związanych z urządzeniem pasieki i da pewną nadwyżkę hodowcy.

Jeżeli chodzi o zagadnienie pożytków pszczelich, o zapewnienie pszczołom źródeł nektaru, to na ogół biorąc pszczelarze podchodzą do tych spraw beztrosko myśląc sobie: „Jakoś i dla moich pszczółek starczy“ Zakłada się lub powiększa pasiekę w miejscowości i tak już mocno przepszczelonej i dopiero po głównym pożytku, gdy w ulach nie widać miodu, szuka się przyczyn, które to spowodowały. Widzi się je wszędzie w systemie ula,, pogodzie, gospodarce pasiecznej, rasie pszczół itd.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy