O właściwe podejście do zagadnienia bazy pożytkowej
tekst: Józef Meciszewski
Pszczelarstwo, Rok IX, nr 11, listopad 1958 — JÓZEF MECISZEWSKI

JÓZEF MECISZEWSKI
strona 314
Naturalne pożytki pszczele kurczą się z roku na rok. Kultura rolna wypiera z pól chwasty, które dawniej dawały egzystencję pasiekom. Wysychające źródła nektaru muszą zaopatrzyć coraz więcej pszczół z przybywających nowych pasiek i pni. Nic dziwnego, że w porównaniu do lat ubiegłych średnie zbiory są mniejsze.
Hodowla bydła dawno już zatraciła charakter pasterski gdzie liczyło się na wyżywienie zwierząt z tego, co znajdą sobie w polu, na wspólnym pastwisku. Prócz wybudowania obory, zapewnia się im racjonalne wyżywienie, takie które wystarcza na tzw. paszę bytową i wyprodukowanie mleka. Hodowla pszczół również musi iść w takim samym kierunku, aby była opłacalna. Nie wystarczy zbudować ul i postarać się o sprzęt. Trzeba dać pszczołom możliwości zbioru nektaru, który po przerobieniu przez nie na miód pozwoli na pokrycie wydatków związanych z urządzeniem pasieki i da pewną nadwyżkę hodowcy.
Jeżeli chodzi o zagadnienie pożytków pszczelich, o zapewnienie pszczołom źródeł nektaru, to na ogół biorąc pszczelarze podchodzą do tych spraw beztrosko myśląc sobie: „Jakoś i dla moich pszczółek starczy“ Zakłada się lub powiększa pasiekę w miejscowości i tak już mocno przepszczelonej i dopiero po głównym pożytku, gdy w ulach nie widać miodu, szuka się przyczyn, które to spowodowały. Widzi się je wszędzie w systemie ula,, pogodzie, gospodarce pasiecznej, rasie pszczół itd.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
