Miodowa Gruzja [2]
tekst: Ewa Kudłacz-Orciuch, Jerzy Wilde
Artykuł z numeru 4/2024 miesięcznika „Pszczelarstwo” kup ten numer
Fot. 1. Mariam Kiladze demonstruje plaster wyjęty z bezramkowego ula snozowego
Pszczelarskie szlaki Gruzji oczami członków Stowarzyszenia Pszczelarzy Zawodowych.
Zaskoczeniem dla badaczy gruzińskiego pszczelarstwa jest fakt, że regiony, w których dokonano kluczowych odkryć archeologicznych, są obecnie najsłabiej rozwinięte pszczelarsko. Zarówno wybitnie rolnicza Dolna Kartlia (stanowisko archeologiczne Gadachrili Gora, gdzie znaleziono naczynia z najstarszymi na świecie śladami miodu i wina datowanymi na 5980 r. p.n.e.), jak również bardziej skalisto-pustynna Samcche-Dżawachetia (stanowiska Kodiani pod wsią Sakire oraz we wsi Tambovka nad jeziorem Parawani z artefaktami datowanymi odpowiednio na 2700–2500 r. p.n.e. i ok. 3000 r. p.n.e.) mają korzystne warunki dla pszczół – nawet 300 słonecznych dni w roku i obfitość pożytków łąkowych, z których powstaje ceniony miód wielokwiatowy. Mimo to jest tutaj jedynie garstka pszczelarzy. Lokalne władze nie wykorzystały także potencjału stanowisk archeologicznych na arenie edukacyjnej bądź turystycznej. Jednym z powodów jest ciągły brak środków na kontynuację badań, projekty naukowe czy promocyjne. Co prawda w 2023 roku Gruziński Związek Pszczelarzy zorganizował w Dolnej Kartli branżowy event pszczelarski powiązany z prezentacją odkryć archeologicznych, niestety zaproszeni członkowie polskiego Stowarzyszenia Pszczelarzy Zawodowych nie zdołali na niego dotrzeć. Podczas spotkań z lokalnymi pszczelarzami temat prehistorycznych znalezisk nie był w zasadzie poruszany i wiele wskazuje na to, że Gruzja – okrzyknięta kolebką pszczelarstwa – nie jest zbyt zainteresowana swoją niespodziewaną pszczelarską sławą. A być może nie zdaje sobie sprawy z tego, jak fenomenalnie można ją wykorzystać dla przyszłości pszczelarstwa. Cała uwaga gruzińskich pszczelarzy skupia się tymczasem na zupełnie innych obszarach, o czym ekspedycja SPZ miała okazję przekonać się podczas wizytacji lokalnych pasiek.
Ten artykuł pochodzi z numeru 4/2024
E-prenumerata obejmuje numer bieżący i kolejne. Wcześniejsze numery są dostępne jako e-wydania — na 12 miesięcy od zakupu.
Kup e-wydanie 4/2024 — 10,00 zł Cały e-rocznik 2024 — 80,00 zł E-prenumerata
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
W tym numerze — Kwiecień 2024
- Gospodarka pasieczna„Kwiecień plecień, bo przeplata trochę zimy, trochę lata”Dariusz Gerula pełna treść po wykupieniu12 min
- Gospodarka pasiecznaUl ludowy: mnożenie rodzinMateusz Viste pełna treść po wykupieniu5 min
- Produkty pszczeleMiodowe vademecum [3]Teresa Szczęsna pełna treść po wykupieniu7 min
- Produkty pszczeleZanikanie pozostałości wybranych substancji farmakologicznie czynnych w miodzieKamila Mitrowska pełna treść po wykupieniu13 min
- Punkt widzeniaZasada zrównoważonego rozwoju, czyli czas zmienić sposób myślenia [3]Bartłomiej Maleta pełna treść po wykupieniu10 min
- Punkt widzeniaJak powinien wyglądać dobry odkład?Piotr Wilk pełna treść po wykupieniu5 min
- Biblioteka pszczelarzaNowości wydawnicze: recenzja książki Pszczelarstwo w zgodzie z naturą czyli o ewolucji w pasieceJerzy Demetraki-Paleolog pełna treść po wykupieniu5 min
- Ludzie-miejsca-wydarzeniaMiodowa Gruzja [2]Ewa Kudłacz-Orciuch, Jerzy Wildedostępny dla Ciebie9 min
- Ludzie-miejsca-wydarzeniaII Naukowa Konferencja Pszczelarska „Nauka Praktyce”Monika Fliszkiewicz pełna treść po wykupieniu10 min
