Lipa
tekst: Kazimierz Gułkowski
Pszczelarstwo, Rok XVI, nr 7–8, lipiec–sierpień 1965 — K. Gułkowski
K. Gułkowski
strona 21
Od niepamiętnych czasów na ziemskim padole Lipa odgrywa wcale nieprzeciętną rolę. Z bartnictwem od prawieków lipa swój los dzieli, Obdarzając pasieki wonnym wziątkiem pszczelim. W dawnych pieśniach, w poezji, w klechdach bądź na stypach Nieraz symbol, piękno, żart — stanowiła lipa. Ongiś do Sokratesa mówiła Ksantypa, Że jego filozofia — to jest wielka... lipa, Nektarem kontemplacji umysły karmiąca Jak nektaru cukrami roje pszczół żywiąca. Człek w erze nowożytnej — gdzie spojrzy, gdzie stanie— Wszędzie dostrzega... lipę i jej uprawianie. Ot, chociażby w Spółdzielni Pszczelarskiej w Lublinie, Która z nektarodajnych szkółek od lat słynie — Gdy tam, lustrując szkółkę, nadzorcza ekipa Pyta: „Co tu jest?! — słyszy: „Towarzysze!... Lipa”. Niewątpliwie to prawda (chociaż tkwi w dowcipach), Że produkcji pasiecznej dopomaga... lipa; O tym wie praktyk — pszczelarz i stwierdza radośnie, Że tylko dzięki lipie produkcja mu rośnie.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
