Lasy woj. krakowskiego, rzeszowskiego i kieleckiego jako bazy pożytku spadziowego
tekst: Zofia Soczek
Pszczelarstwo, Rok XV, nr 6, czerwiec 1964 — Mgr Zofia Soczek, Zakład Pszczelnictwa IS
Mgr Zofia Soczek
Zakład Pszczelnictwa IS
strona 10

Ostatnio za granicą bardzo wzrosło zainteresowanie miodami spadziowymi w związku z powszechnie panującym przekonaniem, że mają one szczególnie dużą wartość leczniczą. Oprócz tego miód ten odpowiada wymaganiom smakowym konsumentów NRF, Szwajcarii oraz Kanady. U nas nie cieszy się on dobrą opinią z powodu specyficznego smaku Pomimo tego zainteresowanie tym miodem jest wśrod pszczelarzy coraz większe ze względu na możliwości jego eksportu. Zostali oni bowiem zachęceni do jego produkcji odpowiednią dopłatą, jaką mogą uzyskać za miód eksportowy. Dopłata ta wynosi za 1 kg aż 15 zł dla miodu spadziowego, a tylko 4 zł dla miodów odmianowych.
Mimo zwyżki ceny miodu spadziowego i szeroko rozwijanej akcji prowadzącej do uzyskania jak największej jego ilości, przypuszcza się, że pożytek spadziowy wykorzystywany jest tylko w 30 do 40%. Największą przeszkodą w wykorzystaniu pożytków spadziowych jest ich nieregularne występowanie w poszczególnych latach. Aby ułatwić przewidywanie pory pojawiania się spadzi, a także dla zorientowania się w rzeczywistych możliwościach produkcji miodu spadziowego, CSO zaproponowała Zakładowi Pszczelnictwa Instytutu Sadownictwa przeprowadzenie badań związanych z tym zagadnieniem. Praca ta obejmuje szereg problemów i prowadzona jest przez zespół pracowników.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
