Kolutea — interesujący krzew nektarodajny

tekst: Kazimiera Szklanowska

Pszczelarstwo, Rok XII, nr 10, październik 1961 — Mgr Kazimiera Szklanowska

winieta działu „Pożytki i zapylanie” — biały napis i rysunek kwiatu słonecznika na czarnym polu

Mgr Kazimiera Szklanowska

Katedra Botaniki WSR w Lublinie

strona 295

Najczęściej spotykanymi gatunkami w Polsce są: Calutea arborescens L. — moszenki południowe, C. orientalis Mill. — moszenki wschodnie, oraz C. media Willd. — moszenki pośrednie — mieszaniec dwóch poprzednich gatunków.

Rodzaj Colutea jest bardzo stary, występował już w okresie kredowym np. na Grenlandii. Obecnie istnieje ponad 10 gatunków rozpowszechnionych w Europie, Południowej i Zachodniej Azji aż po Himalaje i w Południowej Ameryce.

Colutea należy do rodziny Motylkowatych — Papilionaceae. W języku polskim ma kilka synonimów: kolutea, moszenki, moszeniec, truszczelina; z powodu pęcherzowato — rozdętych strąków głośno strzelających przy naciśnięciu, nazywają ją jeszcze „trzask” lub „pęcherzowaty groszek”.

Kolutea jest krzewem średniej wysokości do 2 m (w hodowli do 4 m) bogato rozgałęzionym z odgałęzieniami bocznymi wzniesionymi w górę. Młode gałązki są jasnozielone, obłe, początkowo owłosione, ale włoski te szybko zanikają, tak że gałązki starsze są już nagie i kanciaste z szarobrązową, włóknisto łuszczącą się korą. Pączki krótkie, nieco owłosione z zachowanymi po obokach drobnymi łuskowatymi przylistkami. Liście nieparzystopierzaste długości od 7 do 15 cm, z małymi do 3 cm długości listkami bocznymi, w 3—6 parach. Blaszki listków obustronie jasnozielone, z wierzchu nagie, od spodu skąpo owłosione, z dość wyraźnym siatkowatym unerwieniem bocznym. Kwiatostany długości 7 do 10 cm, zawsze krótsze od osi liścia, do góry wzniesione, wyrastające z kątów liści. Kwiaty typowe dla rodziny motylkowych, 2 cm długie (u form ogrodowych większe), zebrane w 6 do 8-kwiatowe grona. Kielich dzwonkowaty, żółtozielony, z krótkimi, białymi włoskami. Płatki korony intensywnie jasnożółte, na żagielku mają czerwonobrązowy wskaźnik, który jest prawie kolisty i tak długi jak zagięte wiosełka. Łódeczka jest tępa i zakrzywiona ku przodowi. Pręcików dziesięć; dziewięć częściowo zrosłych nitkami w rynienkę, jeden wolny. Słupek jeden o szyjce silnie zakrzywionej, od strony wewnętrznej posiada bruzdę otoczoną włoskami, które tworzą jak gdyby szczoteczkę.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy