Pszczoły i pszczelarz w listopadzie

tekst: Antoni Demianowicz

Pszczelarstwo, Rok XII, nr 10, październik 1961 — Prof. dr Antoni Demianowicz

winieta działu „Gospodarka pasieczna” — biały napis i rysunek rzędu uli na kozłach w trawie na czarnym polu

Prof. dr Antoni Demianowicz

strona 293

W listopadzie w większej części naszego kraju ustala się zimna pogoda, która uniemożliwia pszczołom wylatywanie z uli i zmusza je do stałego utrzymywania kłębu zimowego. Pszczoły ściągnięte w kłąb nie mogą już wentylować gniazda czynnie, jak to robią w porze ciepłej. Latem, gdy zachodzi potrzeba ochłodzenia gniazda, szybszego usuwania powietrza zużytego lub nadmiernie nasyconego wilgocią — setki lub nawet tysiące robotnic ustawiają się na dnie, między ramkami, w wylotku i na mostku ula wachlując skrzydełkami. Te żywe wentylatory potrafią zwiększyć przepływ powietrza przez ul znacznie wyżej poziomu wymiany samorzutnej, która powstałaby w wyniku różnic temperatury wewnątrz ula i poza ulem, położenia wylotów itd.

W razie potrzeby, np. w czasie wiosennych przymrozków, pszczoły potrafią również ograniczyć samorzutny przepływ powietrza przez ul, zasłaniając częściowo wyloty własnymi ciałami.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy