Kiślica — groźną chorobą czerwiu
tekst: Stanisław Kirkor
Pszczelarstwo, Rok IV, nr 12, grudzień 1953 — STANISŁAW KIRKOR

STANISŁAW KIRKOR
strona 9
W ciągu ostatnich kilku lat obserwujemy stałe wzrastanie zjadliwości zarazków kiślicy¹. Przebieg choroby staje się z roku na rok cięższy, a dotychczas stosowane zabiegi lecznicze coraz częściej zawodzą. Często zdarza się obecnie, że rozpoznania wysyłane z Zakładu Chorób Pszczół stwierdzające kiślicę są przyjmowane z niedowierzaniem, gdyż ciężki przebieg choroby oraz obserwowane zmiany kliniczne przemawiają raczej za zgnilcem złośliwym. Pod tym względem szczególnie wyróżniają się statystycznie lata 1949 i 1950. Lata następne, aż do roku bieżącego, mimo mniejszej liczby stwierdzonych przypadków kiślicy, bynajmniej nie wykazują zmniejszenia się jej zjadliwości.
Zwiększona zjadliwość kiślicy przejawia się przede wszystkim w wyjątkowej gwałtowności szerzenia się zarazy. Choroba w ciągu kilku lub kilkunastu dni obejmowała nieraz całe 100 lub 200-pniowe pasieki. Równie gwałtowny bywał też przebieg szerzenia się zarazy wewnątrz rodziny, gdzie w krótkim czasie znaczna część czerwiu uległa chorobie. Pociągało to za sobą znaczny spadek siły chorej rodziny.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
