Kiślica — groźną chorobą czerwiu

tekst: Stanisław Kirkor

Pszczelarstwo, Rok IV, nr 12, grudzień 1953 — STANISŁAW KIRKOR

winieta działu „Zwalczanie chorób i szkodników” — rysunek owada i drobnoustrojów w kole

STANISŁAW KIRKOR

strona 9

W ciągu ostatnich kilku lat obserwujemy stałe wzrastanie zjadliwości zarazków kiślicy¹. Przebieg choroby staje się z roku na rok cięższy, a dotychczas stosowane zabiegi lecznicze coraz częściej zawodzą. Często zdarza się obecnie, że rozpoznania wysyłane z Zakładu Chorób Pszczół stwierdzające kiślicę są przyjmowane z niedowierzaniem, gdyż ciężki przebieg choroby oraz obserwowane zmiany kliniczne przemawiają raczej za zgnilcem złośliwym. Pod tym względem szczególnie wyróżniają się statystycznie lata 1949 i 1950. Lata następne, aż do roku bieżącego, mimo mniejszej liczby stwierdzonych przypadków kiślicy, bynajmniej nie wykazują zmniejszenia się jej zjadliwości.

Zwiększona zjadliwość kiślicy przejawia się przede wszystkim w wyjątkowej gwałtowności szerzenia się zarazy. Choroba w ciągu kilku lub kilkunastu dni obejmowała nieraz całe 100 lub 200-pniowe pasieki. Równie gwałtowny bywał też przebieg szerzenia się zarazy wewnątrz rodziny, gdzie w krótkim czasie znaczna część czerwiu uległa chorobie. Pociągało to za sobą znaczny spadek siły chorej rodziny.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy