Z osiągnięć naukowych Zakładu Pszczelnictwa IS

tekst: Leon Bornus

Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 1, styczeń 1962 — Doc. dr Leon Bornus

winieta działu „Nauka — praktyce” — ludowy ornament (wycinanka): kwiat z dwoma ptakami po bokach i ząbkowanymi liśćmi, czarny

Doc. dr Leon Bornus

strona 5

Dobrze jest od czasu do czasu przeprowadzić kry[?]yczną analizę przeszłości każdej placówki badawczej — jej organizacji, metod pracy i osiągnięć naukowych. Taką konkretną okazją dla Zakładu Pszczelnictwa IS dla dokonania przeglądu własnej historii był uroczyście obchodzony jubileusz dziesięciolecia Instytutu Sadownictwa. Na jubileuszowej sesji naukowej wygłoszony został referat obrazujący osiągnięcia naukowe Zakładu Pszczelnictwa. W artykule tym pragnę podać streszczenie tej części referatu, która dotyczyła wyłącznie tematyki badań nad pszczołą. Mam nadzieję, że zainteresuje to Czytelników „Pszczelarstwa”.

Selekcja pszczół

Na pierwsze miejsce w pracach Zakładu wysuwa się selekcja pszczół. Dziedzina to u nas stosunkowo młoda, aczkolwiek pojedyncze próby doświadczeń praktycznych datują się od XIX wieku. Powszechnie znane jest w pasiekach zjawisko dużego zróżnicowania wartości rojów pszczelich. Podczas gdy produkcja miodu większości rojów sięga przeciętnie 4 czy 5 kg rocznie, niektóre roje mogą w odosobnionych wypadkach dostarczyć pasiecznikowi 50, 70 kg. Znane są w Polsce przykłady odwirowania z 1 pnia w okresie powojennym 73, 96, 114 i 135 kg miodu. Usprawiedliwione jest zatem zwrócenie głównej naszej uwagi na selekcję pszczół, w dążeniu do podniesienia ogólnej produkcji pasiek poprzez podniesienie wartości pogłowia pszczelego.

W początkowym okresie badań dużo uwagi poświęciliśmy z konieczności samej technice wychowu matek i korzystaniu z trutowiska, bo niewątpliwie wszystko to było dla nas nowe, znane raczej z literatury. Prowadziliśmy zatem porównania różnych metod

strona 6

wychowu matek, włączając w to metodę paskową (Alleya), wycinania zaczerwionych komórek sztancą (Zandera), z przenoszeniem larw do sztucznych miseczek na korkach (Pratta) lub z przenoszeniem podwójnym (przeszczepianie), z podcinaniem plastrów (wg Millera), z nakładaniem poprzecznie plastrów zaczerwionych w miejsca powałki (Hopkinsa) itp. Do najnowszych osiągnięć w tym zakresie zaliczamy przenoszenie jajeczek (m. Örösi Pal’á) oraz zmuszanie matki do zaczerwienia przygotowanych sztucznych miseczek.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy