Jesienne prace przed nami

tekst: Romuald Żukowski

Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 9, wrzesień 1967 — Romuald Żukowski

Romuald Żukowski

strona 4

W końcu września lub na początku października dostosowujemy ostatecznie wielkość gniazd do siły rodzin i kładziemy na dno uli wkładki podgniazdowe. Pszczoły powinny obsiadać gęsto wszystkie uliczki prócz znajdujących się między brzeżnymi plastrami a zatworami.

W październiku zapewniamy pszczołom spokój i zabezpieczamy rodziny przed rabunkiem. Jeżeli zachodzi obawa, że matki nie zaprzestały czerwienia, można schłodzić gniazda w ciągu kilku dni przez czasowe ujęcie górnego ocieplenia.

Z kolei gniazda starannie ocieplamy, sprawdzamy czy nie zaciekają daszki, likwidujemy w ulach wszystkie szpary, wyloty ścieśniamy. W wolnych chwilach porządkujemy notatki pasieczne, dokonujemy bilansu całorocznej gospodarki oraz oczyszczamy i konserwujemy sprzęt pasieczny.

Czytelnicy zechcą mi wybaczyć, że w dalszych przypomnieniach pominę szereg drobnych szczegółów, składających się na pracę pszczelarza w okresie późnojesiennym, jak np. zabezpieczenie pszczół od ptactwa i myszy, remont uli i sprzętu, ułożenie planu wędrówek itp. Chcę bowiem więcej miejsca poświęcić ogólnym zagadnieniom gospodarki pasiecznej, które w dużym stopniu wyznaczają jej pomyślne lub niepomyślne efekty.

W numerze niniejszym omówię dwa spośród tych zagadnień:

a) potrzebę właściwej organizacji pracy w pasiece oraz rachunku gospodarczego,

b) potrzebę uwzględnienia przemian, jakie zaszły w warunkach życia pszczół od chwili powstania pszczelarstwa przydomowego.

Z braku miejsca nie wyczerpię tych zagadnień, dlatego poniższe uwagi proszę traktować jedynie jako sygnał. Obojętne bowiem przechodzenie wielu pszczelarzy obok tych zagadnień mści się często [?]litościwie na ekonomicznych wynikach ich pracy.

Ołówek w pasiece

Przemiany, jakie dokonały się w rolnictwie w ciągu ostatnich dziesiątków lat, stworzyły nowe, odmienne od naturalnych warunki środowiskowe dla życia pszczół. Nie pozostało to bez wpływu na oblicze pszczelarstwa. Powszechnym zjawiskiem stało się zanikanie pasiek małych, przy jednoczesnym, chociaż rzadszym powstawaniu dużych, zorganizowanych na skalę przemysłową.

Nowoczesne pszczelarstwo, podobnie jak każda inna gałąź produkcji, musi być opłacalne. Jedynie pszczelarz amator nie liczy się na ogół z kosztami sprzętu i zabiegów oraz ostatecznym wynikiem gospodarczym posiadanej pasieki. Z tego względu komplikuje on nierzadko konstrukcję uli i sprzętu oraz metody gospodarki.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy