Perspektywy rozwoju pszczelarstwa w województwie bydgoskim
tekst: Zdzisław Borek
Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 9, wrzesień 1967 — Dr Zdzisław Borek

Dr Zdzisław Borek
strona 3

Na terenie woj. bydgoskiego w 1965 r. było 74 227 pni pszczelich. Z tej liczby na gospodarkę uspołecznioną, państwową i spółdzielczą przypadło 1 072 pnie, pozostała ilość — 73 155 należała do osób prywat[nieczytelne]h. Taki układ stosunków własnościowych nadaje prywatny charakter produkcji pszczelarskiej. Gospodarstwa państwowe i spółdzielcze mają bardzo słabo rozwinięte pszczelarstwo.
Przeciętna wielkość pasiek na terenie woj. bydgoskiego, wynosząca 6 pni, kształtuje się nieco poniżej średniej krajowej (tabela 1).
Na tak niską (6,1 pnia) średnią wielkość pasieki wpływają przede wszystkim liczni posiadacze pasiek małych, w granicach 2—3 rodzin.
Specjalizacja produkcyjna w państwowych gospodarstwach rolnych stwarza szczególnie korzystne warunki rozwoju pszczelarstwa w gospodarstwach nasiennych uprawiających rośliny owadopylne oraz w gospodarstwach sadowniczych. Przy uprawach roślin wymagających zapylenia za pośrednictwem owadów, szczególnie pszczół, poleganie tylko na korzystaniu z pasiek prywatnych może być niekiedy zawodne.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
