Perspektywy rozwoju pszczelarstwa w województwie bydgoskim

tekst: Zdzisław Borek

Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 9, wrzesień 1967 — Dr Zdzisław Borek

okładka: winieta „Pszczelarstwo”; zdjęcie — pełna sala słuchaczy, w pierwszych rzędach mężczyźni w garniturach biją brawo; u dołu sześciokątne pola z napisami „9”, „Organ Polskiego Związku Pszczelarskiego”, rysunek pszczoły, „1967”
Okładka numeru 9/1967

Dr Zdzisław Borek

strona 3

Pasieka kol. Floriana Schulza w Mroczy, woj. Bydgoszcz
Pasieka kol. Floriana Schulza w Mroczy, woj. Bydgoszcz

Na terenie woj. bydgoskiego w 1965 r. było 74 227 pni pszczelich. Z tej liczby na gospodarkę uspołecznioną, państwową i spółdzielczą przypadło 1 072 pnie, pozostała ilość — 73 155 należała do osób prywat[nieczytelne]h. Taki układ stosunków własnościowych nadaje prywatny charakter produkcji pszczelarskiej. Gospodarstwa państwowe i spółdzielcze mają bardzo słabo rozwinięte pszczelarstwo.

Przeciętna wielkość pasiek na terenie woj. bydgoskiego, wynosząca 6 pni, kształtuje się nieco poniżej średniej krajowej (tabela 1).

Na tak niską (6,1 pnia) średnią wielkość pasieki wpływają przede wszystkim liczni posiadacze pasiek małych, w granicach 2—3 rodzin.

Specjalizacja produkcyjna w państwowych gospodarstwach rolnych stwarza szczególnie korzystne warunki rozwoju pszczelarstwa w gospodarstwach nasiennych uprawiających rośliny owadopylne oraz w gospodarstwach sadowniczych. Przy uprawach roślin wymagających zapylenia za pośrednictwem owadów, szczególnie pszczół, poleganie tylko na korzystaniu z pasiek prywatnych może być niekiedy zawodne.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy