Jak się zwalcza cichy rabunek
tekst: Stefan Dąbrowski
Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 5, maj 1962 — Stefan Dąbrowski
Stefan Dąbrowski
strona 150
Po miodobraniu w ubiegłym roku rozroiłem swoją pasiekę, na skutek czego roje się osłabiły i następstwa były dość różne. I tak np. jeden ul, do którego poddałem niezapłodnioną matkę, stał się bezmateczny. Sądzę, że zginęła z chwilą wyjścia na zapłodnienie. Ten zbieg okoliczności wykorzystały rabusie atakując pień w tempie powolnym, trudnym do zauważenia. Rabunek taki z reguły trwa tak długo, dopóki gniazdo nie zostanie opróżnione. Aby zapobiec temu rabunkowi, stosowałem różne metody, lecz bez skutku. Chciałem przekonać się, jakie pszczoły dokonują rabunku. W tym celu pszczoły opuszczające ul pobielałem mąką i sprawdzałem, z jakich uli pochodzą. Okazało się jednak, że pszczoły były obce. Gdybym przekonał się, że pszczoły są z tej samej pasieki, przestawiłbym ule i tym samym zapobiegł dalszemu rabunkowi.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
