Z XVII Międzynarodowego Kongresu Pszczelarskiego Bolonia-Rzym

tekst: Stanisław Kirkor

Pszczelarstwo, Rok X, nr 2, luty 1959 — STANISŁAW KIRKOR

winieta działu „Pszczelarstwo za granicą” — rysunek liścia i owoców klonu przy czarnym pasie z napisem

STANISŁAW KIRKOR

strona 48

Choroby pszczół i ich zwalczanie

Choroba roztoczowa ciągle jeszcze zaliczana do najgroźniejszych zaraz pszczelich była na Kongresie potraktowana z należytą powagą. Poświęcono jej całe dwie sesje, jedną w Bolonii, drugą w Rzymie. Zostały tu wygłoszone dwa referaty wiodące: dr Kaesera (Niemcy) w Bolonii i prof. Kirkora w Rzymie. Poza tym były mniejsze referaty mające raczej charakter doniesień .

W referacie swym dr Kaeser wskazuje, iż ostatnie lata nie przyniosły wiele nowości, o ile chodzi o chorobę roztoczową, natomiast doprowadziły do potwierdzenia wyników niektórych poprzednich badań i obalenia innych uchodzących dotychczas za pewne. I tak pewne jest, iż biologiczna walka z chorobą podniesiona na poprzednim Kongresie przez Jordana nabiera coraz większego znaczenia. Z drugiej strony, upewniliśmy się, iż spośród środków chemicznych najlepsze wyniki dają preparaty stosowane w formie odymiań, jak np. Folbex, gorsze natomiast te, które stosujemy w postaci par, np. roztwór Frowa. Walka z chorobą roztoczową przy pomocy preparatów chemicznych może być uważana za pomocniczą i w obecnym stanie powinna interesować przede wszystkim instytuty weterynaryjne i służbę weterynaryjną, natomiast badawcze zakłady pszczelarskie powinny więcej pracować nad możliwościami zwalczania choroby przez stosowanie odpowiedniego pożywienia i doprowadzenia do takich zmian w fizjologicznym stanie pszczół, przy których rozwój roztoczy byłby utrudniony lub niemożliwy.

Obalone zostały w międzyczasie takie, uchodzące dotychczas za pewne, poglądy o przebiegu choroby, jak choćby to, iż roztocze nie mogą atakować pszczół starszych niż 10-dniowe. Badania Kirkora potwierdzają znaczenie metod biologicznych i wahań w zarażeniu roju w rozmaitych okresach jego życia biologicznego (rójka), z drugiej strony wskazują na praktyczne możliwości walki z chorobą za pomocą metody kombinowanej chemiczno-administracyjnej. W konkluzji dochodzimy do wniosku, iż w dzisiejszym stanie wiedzy należy z jednej strony wykorzystać możliwości walki chemicznej jako czynnika pomocniczego, główną zaś uwagę położyć na pogłębianie wiadomości z zakresu biologii tak pszczoły, jak i pasożyta, by ciężar ostatecznej walki móc przenieść na zabiegi biologiczne.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy