Co słychać ze związkami pszczelarskimi
tekst: Janina Strachalska
Pszczelarstwo, Rok VII, nr 9, wrzesień 1956 — J. Strachalska
J. Strachalska
strona 26
Od czasu rozwiązania grup pszczelarskich istniejących przy Związku Samopomocy Chłopskiej, które miało miejsce w 1948 r., pszczelarze stale narzekali na brak organizacji zawodowej upatrując w tym braku źródło wszelakiego omal zła. Głosy te zamieszczaliśmy w naszym piśmie niejednokrotnie a bezskutecznie; na nasze częste pytania w tej sprawie w Ministerstwie Rolnictwa otrzymywaliśmy zawsze odpowiedź — związków organizować nie można. Dlaczego? Właściwie nie wiadomo. Na natarczywe niedyskretne dopytywania, na wskazywanie niewątpliwych korzyści w sensie najbardziej szerokim, jak choćby pomoc w pracy służbie rolnej i weterynaryjnej na odcinku walki z chorobami, zorganizowanie szkolenia zawodowego itd. — słyszałam w odpowiedzi: owszem, staramy się, są trudności, wkrótce może itd., itp. Powód takiego stanowiska Ministerstwa Rolnictwa był niewiadomy, objaśniany w sposób równie ogólnikowy jak nieokreślony — „na tym etapie jeszcze nie można“.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
