Jak chronić drzewa? (część IV)
tekst: Katarzyna Wieteska
Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 1, styczeń 2012 — Katarzyna Wieteska
Katarzyna Wieteska
strona 13
Wytypowanie cennych okazów drzew na pomniki przyrody zapewnia ich trwałość w lokalnym krajobrazie. Pojedyncze drzewa lub ich grupy nie gwarantują pozyskania pożytku towarowego, ale mogą stać się alternatywnymi źródłami pyłku i nektaru dla pszczół i dzikich zapylaczy. W obecnych, pogarszających się warunkach znaczącą rolę w przetrwaniu pszczół mają starania pszczelarzy o zachowanie ciągłości bazy pożytkowej. Przykład zorganizowanych działań mających na celu utrzymanie alej drzew i nasadzenia nowych szpalerów prezentuje Piotr Tyszko-Chmielowiec – lider programu „Drogi dla Natury”. Uzupełnieniem inicjatyw pszczelarzy i związków pszczelarskich w wprowadzaniu nowych zadrzewień w okolicy stać się może objęcie istniejących obiektów jedną z trzech indywidualnych form ochrony przyrody.


Pomnikami przyrody mogą zostać ustanowione pojedyncze okazy drzew lub ich skupiska o szczególnej wartości przyrodniczej, naukowej, kulturowej, historycznej lub krajobrazowej oraz odznaczające się indywidualnymi cechami, wyróżniającymi je wśród innych drzew w okolicy. Zazwyczaj stają się nimi drzewa o okazałych rozmiarach, krzewy gatunków rodzimych lub obcych, a także grupy drzew i aleje. Wszelkie zalecenia dotyczące wymiarów obwodu drzewa, kwalifikujące go do objęcia ochroną, mają charakter zwyczajowy i w zależności od umiejscowienia drzewa mogą być zmienne. Ważne, aby pamiętać, że pomnikami przyrody mogą zostać także okazy obcego pochodzenia jak ewodie lub katalpy, które w naszych warunkach nie dorastają do pokaźnych rozmarów, ale mogą stanowić interesujący akcent w lokalnym krajobrazie. Drzewa o dużej wartości pszczelarskiej rosnące na terenach niezabudowanych, a uznane za pomnik przyrody, mają szansę trwać do samoistnego, całkowitego rozpadu, jeśli nie stanowią zagrożenia dla ludzi lub mienia. Względem pomnika przyrody mogą być wprowadzone odpowiednie zakazy oraz nakaz stosowania zabiegów ochrony czynnej, dodatkowo przedłużający egzystencję drzewa.
Użytkami ekologicznymi są zasługujące na ochronę pozostałości ekosystemów mających znaczenie dla zachowania różnorodności biologicznej. Mogą nimi być także kępy drzew i krzewów oraz płaty nieużytkowanej roślinności. Zaleca się, aby płaty roślinności objęte ochroną były pochodzenia naturalnego, ale nie jest to warunek kategoryczny. Patrząc od strony zachowania np. zespołu dzikich zapylaczy, funkcję ochronną mogą pełnić zagajniki drzew i krzewów owocowych, zarastające tradycyjne sady, wierzbowska i nieużytkowane podmokłe łąki, płaty lasów grądowych ze znaczącym udziałem leszczyn, lip, klonów. Jednocześnie użytki ekologiczne, na obszarze których znajdują się rośliny miododajne, sprzyjać będą wzbogaceniu i urozmaiceniu bazy pożytkowej dla pobliskich pasiek.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
