Czy bobik i inne strączkowe warto uprawiać dla pszczół?

tekst: Zbigniew Kołtowski

Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 1, styczeń 2012 — Dr Zbigniew Kołtowski

Dr Zbigniew Kołtowski

Oddział Pszczelnictwa, Instytut Ogrodnictwa w Puławach

strona 15

Bobik (Vicia faba L. subsp. minor Harz) uprawiany na paszę dla zwierząt oraz wielkonasienny bób (Vicia faba L. subsp. maior Harz) – na pokarm dla ludzi stanowi dla pszczelarzy obiekt dużego zainteresowania, mimo bardzo różnych zdań na temat wartości pszczelarskiej tych upraw. Jedni twierdzą, że z kilkuhektarowej plantacji można zebrać miód towarowy, inni natomiast uważają, że bobik w ogóle nie ma większego znaczenia jako roślina pożytkowa. Prawdopodobnie jedni i drudzy mają w jakimś stopniu rację, gdyż bobik jest rośliną samopłodną i zdolną do samoczynnego samozapylania się. Nie wymaga więc obecności owadów do zapylenia kwiatów, więc kwiaty nie muszą przyciągać owadów obfitością nektaru.

Kwiaty bobiku wydzielają jednak pewne ilości nektaru oraz dostarczają owadom pszczołowatym wartościowego pyłku. Przez owady te są bardzo chętnie odwiedzane i zapylane krzyżowo. Liczne badania wykazały, że zgodnie z ogólnym prawem biologicznym, krzyżowe zapylanie przyczynia się nie tylko do wzrostu plonu nasion bobiku o 30-40%, ale także podnosi ich wartość siewną i żywotność roślin potomnych.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy