Gospodarka cieplna w rodzinie pszczelej

tekst: Franciszek Kamiński

Pszczelarstwo, Rok XIX, nr 10, październik 1968 — Franciszek Kamiński

strona 10

ozdobny pasek nad prawą szpaltą

Ciepło, to także jedna z ważnych potrzeb życiowych pszczół. Pokazuje nam to coroczny oblot wiosenny w ciepłym blasku słońca. Pokazuje nam to i krzepnąca pszczoła przy chłodnym powietrzu, a także i rodzina pszczela, która dla schronienia się przed dokuczliwym zimnem skupia się w kłąb, zmniejszając w ten sposób powierzchnię wypromieniowywania ciepła.

Jeśli chodzi o zapotrzebowanie ciepła przez rodzinę pszczelą, to jest ono w poszczególnych fazach rozwojowych dość różne. Zmienne koleje życia rodziny pszczelej pociągają za sobą konieczność utrzymywania różnej ciepłoty zależnie od pogody i innych czynników. Im zimniej na dworze, tym więcej trzeba wytwarzać jednostek cieplnych w kłębie pszczół, gdyż mówiąc popularnie, „ciepło zawsze wędruje do zimna”, a odpływ na rzecz chłodniejszego otoczenia zachodzić będzie dopóty, dopóki temperatury się nie wyrównają, to jest dopóki jedno ciało nie oziębi się, a drugie nie ogrzeje do tej samej końcowej temperatury. Wzmiankowany odpływ ciepła odbywa się z szybkością zależną od różnicy temperatury zewnętrznej i wewnętrznej ula. Uwarunkowane jest to przede wszystkim porami roku i różnymi okresami życia rodziny pszczelej, a także rodzajem izolacji ścian ula.

Nie ma niestety materiału izolacyjnego, który by potrafił uchronić rój pszczół przed ciągłymi stratami ciepła. Utrzymanie jednakowej temperatury w ulu stale na pewnym poziomie wymaga przeto źródła energii, które zdolne jest pokrywać ubytek ciepła.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy