Czy i jak organizować zespoły pszczelarskie
tekst: Józef Niemiec
Pszczelarstwo, Rok XVI, nr 11, listopad 1965 — Józef Niemiec
(Artykuł dyskusyjny)
Józef Niemiec
strona 17
Wielu pszczelarzy nurtuje myśl, jak podnieść i unowocześnić hodowlę pszczół, jakie nowe metody hodowli zastosować, by osiągnąć dużą siłę rodzin pszczelich na wczesne pożytki, dać większą korzyść rolnictwu w zapylaniu, a sobie zapewnić większą wydajność miodu i wosku, zwiększyć dostawy do spółdzielczości.
Dotychczasowe przestarzałe systemy gospodarki pasiecznej nie spełniają tych warunków i zapewniają zaledwie, średnio biorąc, od 7 do 15 kg miodu z pnia rocznie. W niektórych okolicach pszczelarze próbują tworzyć kilkuosobowe zespoły dla prowadzenia wspólnej wysokotowarowej gospodarki.
Wielu pszczelarzom-rolnikom główne zajęcia gospodarskie, a często zaawansowany wiek nie pozwalają na prawidłowy dogląd będących w ich posiadaniu kilku czy kilkunastu pni. Mają oni niewielki pożytek z pszczół, a znikoma wydajność miodu i wosku zniechęca ich do zajmowania się pasieką. Wymagają oni pomocy, której powiatowe koła pszczelarskie mimo najlepszych chęci nie są w stanie udzielić.
Poza tym wielu pszczelarzy, dobrych fachowców, ma pasieki oddalone od miejsca zamieszkania nieraz do 100 i więcej km. Trudności dojazdów, dostosowania terminów urlopów do zmiennej aury, warunków klimatycznych opóźniających lub przyspieszających rozwój rodzin pszczelich i terminy pilnych prac wymagają pomocy (zespołowej).
W tych warunkach powstają znaczne ubytki i niezawinione straty, a rezultaty niedopilnowanej terminowo hodowli, regulującej się jakże często samoczynnie, bez pomocy wykwalifikowanego hodowcy — są słabe.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
