Cukier dla pasiek
tekst: Leon Bornus
Pszczelarstwo, Rok I, nr 5, wrzesień–październik 1950 — Dr LEON BORNUS
Dr LEON BORNUS
strona 8
W naszej tradycji pszczelarskiej gdy chodzi o sprawę cukru dla pasiek istnieje dużo rozbieżnych poglądów. Zagadnienie cukru w pszczelarstwie jest podnoszone nieśmiało nawet przez samych pszczelarzy, a z zasady nie uznawane przez czynniki decydujące o pomocy, które nie znają w pełni przedmiotu. Sprawa nie może wyjść poza rezolucje, uchwały, petycje i prośby. Stanowczo za dużo daje się argumentów tego typu, że nie mamy od lat dobrych zbiorów miodu, lata pod rząd są klęskowe, pasieka nam się nie opłaca, połowa pszczół ginie w zimie itp. Wszystkie te argumenty mogą być jak najsłuszniejsze, ale niestety nie są przekonywujące.
Podejście do gospodarki pasiecznej, jedynie pod kątem zbiorów miodu jest zbyt jednostronne. Trzeba uświadomić sobie, iż ważniejsza jest rola pszczół przy zapylaniu roślin uprawnych i na to trzeba nastawić pasiekę.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
