Wilk pszczeli

tekst: Jadwiga Guderska

Pszczelarstwo, Rok I, nr 4, lipiec–sierpień 1950 — JADWIGA GUDERSKA

JADWIGA GUDERSKA

strona 34

Wśród owadów, które napadają na pszczoły, do najgroźniejszych łowców należy Taszczyn, czyli Wilk pszczeli (Philanthus triangulum). Jest to owad nie wiele większy od pszczoły robotnicy, wyglądem zewnętrznym przypomina zwykłą osę, różniąc się od niej dużą głową i jaskrawo żółtym, czarno prążkowanym odwłokiem. Na przedniej stronie głowy rozróżnić można wyraźny rysunek korony; głowa samicy jest szersza, zaopatrzona w silnie rozwinięte szczęki (rys. 1). Zarówno samiec, jak i samica Taszczyna żywią się nektarem kwiatów; właściwym wrogiem pszczół jest samica, która napada na zbieraczki na kwiatach, bądź też w locie. Jest ona silniejsza od pszczoły, chwyta swą ofiarę mocnymi szczękami, po czym paraliżuje ją przy pomocy krótkiego, cienkiego żądła. Następna czynność to wyciśnięcie z pszczoły nektaru, zawartego w żołądku miodowym; samica Taszczyna naciska nóżkami odwłok robotnicy i wysysa nektar występujący na języczku. Obezwładniona pszczoła zostaje potem porzucona, bądź też jeśli jest to okres rozwoju larw — zaniesiona do gniazda napastnika, aby służyć jako pokarm dla jego potomstwa.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy