Błądzące matki i pszczoły

tekst: Jerzy Szwantner

Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 7–8, lipiec–sierpień 1963 — S. i J. Szwantner

S. i J. Szwantner

strona 215

Niedawno w „Pszczelarstwie” była poruszana sprawa błądzących matek i pszczół robotnic. Ponieważ zagadnienie to interesuje liczne rzesze pszczelarzy, dzielimy się więc naszymi praktycznymi spostrzeżeniami na ten temat.

Pasieka nasza położona jest w lesie. Stanowisko suche, nasłonecznione. Dostęp do pasieczyska dla pszczół jest łatwy, wyjątek stanowi tylko strona południowo-zachodnia, gdzie pszczoły wlatują przez lukę między budynkiem, a ścianą zarośli. Ule nie stoją w szeregach, lecz są rozrzucone po całym pasieczysku. Wyloty skierowane są na południe, zachód i wschód. Długoletnie obserwacje przekonały nas, że przy takim ustawieniu uli błądzenie jest nieznaczne, a także nie zauważyliśmy różnicy ani w ilości miodu, ani w zwiększonym czerwieniu między rojami ustawionymi na skraju pasieki, a rojami w środku.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy