Życie pszczół w czasie zimy

tekst: Mieczysław Mantey

Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 1, styczeń 1963 — Opracował inż. Mieczysław Mantey

strona 2

zdjęcie — mężczyzna w kapeluszu z długim drągiem w ręku przy drewnianej budowli na palach, w śniegu

W nr 9 i 10 „Pczełowodstwa“ z ub. r. G. F. Taranow poddaje analizie w świetle ostatnich poglądów nauki warunki zimowania pszczół.

Z uwagi na aktualność zagadnienia i jego ciekawe ujęcie podajemy w dużym skrócie ważniejsze momenty lub oryginalniejsze sformułowania.

Autor rozpoczyna opis znanym stwierdzeniem, że pszczoły nie popadają w zimie w letarg jak owady żyjące pojedynczo, lecz zachowują aktywność życiową, choć w znacznie ograniczonym stopniu. Nie gromadzą one w swym ciele tyle tłuszczu i innych substancji, by mogły przetrwać długą zimę w stanie letargu. Wprawdzie pojedyncze pszczoły mogą przetrwać jakiś czas w zupełnym bezruchu w temperaturze bliskiej zera, lecz muszą mieć pewien zapas miodu w wolu miodowym. Stopniowe drętwienie pszczół następuje już przy temperaturze niższej od 8°. Osobniki niezbyt długo pozostające w temperaturze bliskiej zera „powracają do życia“ po odpowiednim stopniowym ogrzaniu.

Widać stąd, że pszczoły ząchowały w ograniczonej mierze możność przebywania w letargu,właściwym jednak ich sposobem przetrwania zimy jest życie półaktywne uwarunkowane stałym zbiorowym wytwarzaniem ciepła przez spożywanie zapasów miodu.

Przygotowanie się pszczół do zimowli

Autor rzuca ciekawe sformułowanie, że właściwie wiosenny i letni okres działalności roju, to przygotowanie się do zimowli. Główny wziątek jest okresem przeróbki nektaru na produkt łatwy do przechowania i spożycia w czasie zimy.

Aby miód nie był zaatakowany przez drożdżaki, jego koncentracja musi dojść do 80—82% suchej masy, by nie nasiąkał wodą lub nie wysychał, musi być poszyty zasklepem. Żeby zaś był łatwo przyswajalny w temperaturze zimującego kłębu, sacharoza czyli cukier trzcinowy (buraczany) nektaru musi być przerobiony na cukry proste — glikozę i fruktozę (aktywność inwertujących enzymów w przewodzie pokarmowym pszczół jest niewielka w okresie zimy). Autor podkreśla, że roztworu cukru buraczanego nie można zagęścić do 80—82% bez wywołania jego krystalizacji, stąd jeszcze jedna konieczność zinwertowania tego cukru, zawartego w nektarze na cukry proste.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy