Zimowanie matek zapasowych
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok IV, nr 12, grudzień 1953 — J. S.
strona 12
Zimowanie zapasowych matek ma duże znaczenie dla wykorzystania wczesnych pożytków wiosennych. Jednak nawet i pożytki późniejsze mogą być lepiej wykorzystane przy pomocy przezimowanych matek zapasowych, które zwykle posiadają większą wartość od matek chowu wiosennego. Pszczelarze niezbyt chętnie zimują jednak zapasowe matki, ponieważ na przezimowanie jednej matki zużywa się 5—7 kg miodu oraz dlatego, że rodzinki z zapasowymi matkami (nukleusy) zimują znacznie gorzej od rodzin podstawowych.
Nukleusy, jako jednostki drobniejsze jeszcze od słabych rodzin, nie nadają się do zimowania w oddzielnych ulach. W małym kłębie trudno jest im wytwarzać i podtrzymywać normalną temperaturę, zużywają też w ciągu zimy znacznie więcej pożywienia na każdy kilogram pszczół. W związku z tym nukleusy łatwiej ulegają biegunce, słabną i często giną na wiosnę. Zrozumiałe jest, że niekorzystne warunki zimowli nukleusów działają ujemnie na matki i obniżają ich zdolność czerwienia w następnym sezonie. W
strona 13
rodzince chorej na biegunkę matka często zapada na chorobę zarodnikowcową.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
