Zgnilec złośliwy i sulfathiasol
tekst: Władysław Ostrowski
Pszczelarstwo, Rok VII, nr 9, wrzesień 1956 — Władysław Ostrowski
Władysław Ostrowski
strona 14
Okolica moja jest gęsto zapszczelona. W roku 1950 wystąpił u nas zgnilec złośliwy. Okoliczni pszczelarze nie mieli pojęcia o zgnilcu, nie zdawali sobie sprawy z niebezpieczeństwa. Dlatego choroba rozniosła się, a w niektórych pasiekach na terenie paru wsi pszczoły zupełnie wyginęły. W roku 1951 zgnilec wystąpił i u mnie w jednym ulu. Choroby tej wówczas nie znałem, toteż zarazę przeniosłem do dwóch następnych pni. Dopiero po stwierdzeniu przez Zakład Chorób Pszczół w Gorzowie, że mam w pasiece zgnilca, i po otrzymaniu stamtąd książeczki pt. „Zgnilec złośliwy“ napisanej przez prof. dr. St. Kirkora zacząłem sprawę traktować poważnie i stosować się do podanych rad. (W pasiece mam 100 uli). Przede wszystkim zacząłem w następnych latach na wiosnę przy podkarmianiu pszczół syropem dodawać środek leczniczy, jakim jest sulfathiasol.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
