„Zegar i kompas” w orientacji pszczół

tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”

Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 2, luty 1962

(Dokończenie)

strona 51

Z niezmiernie skomplikowanym zjawiskiem kojarzenia przez pszczoły czasu i przestrzeni wiąże się taniec werbowniczek.

Jak wiadomo, Frisch w swych doświadczeniach z lat czterdziestych dowiódł, że zbieraczki wracające do ula po znalezieniu obfitego źródła pożytku, oddalonego od ula o przeszło 50 m, informują swe towarzyszki o kierunku i odległości wykrytego źródła pożytku, wykonując na pionowym plastrze taniec wywijany. Biegnąc po plastrze zataczają półkola, a następnie po linii prostej wracają niemal do punktu wyjścia, przy czym wykonują charakterystyczne, wywijane ruchy odwłokiem, kręcąc nim to w jedną, to w drugą stronę. Następnie zataczają półkola w przeciwnym niż poprzednio kierunku i znów wywijając odwłokiem biegną do punktu wyjściowego po linii prostej. I tak na zmianę półkrąg na prawo, bieg wywijany, półkrąg na lewo, bieg wywijany.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy