„Zegar i kompas” w orientacji pszczół
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 2, luty 1962
(Dokończenie)
strona 51
Z niezmiernie skomplikowanym zjawiskiem kojarzenia przez pszczoły czasu i przestrzeni wiąże się taniec werbowniczek.
Jak wiadomo, Frisch w swych doświadczeniach z lat czterdziestych dowiódł, że zbieraczki wracające do ula po znalezieniu obfitego źródła pożytku, oddalonego od ula o przeszło 50 m, informują swe towarzyszki o kierunku i odległości wykrytego źródła pożytku, wykonując na pionowym plastrze taniec wywijany. Biegnąc po plastrze zataczają półkola, a następnie po linii prostej wracają niemal do punktu wyjścia, przy czym wykonują charakterystyczne, wywijane ruchy odwłokiem, kręcąc nim to w jedną, to w drugą stronę. Następnie zataczają półkola w przeciwnym niż poprzednio kierunku i znów wywijając odwłokiem biegną do punktu wyjściowego po linii prostej. I tak na zmianę półkrąg na prawo, bieg wywijany, półkrąg na lewo, bieg wywijany.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
