Zasady ustawiania uli na toczku

tekst: Wojciech Rawski

Pszczelarstwo, Rok VII, nr 9, wrzesień 1956 — WOJCIECH RAWSKI

WOJCIECH RAWSKI

strona 3

Zagadnienie ustawiania uli na toczku nie zostało u nas dotychczas szerzej opracowane, pomimo że sprawa ta jest ważna i stale aktualna, z uwagi na powstawanie coraz liczniejszych pasiek uspołecznionych, średnich i dużych.

W „Pszczelarstwie“ spotyka się często fotografie pasiek, przedstawiające beznadziejnie długie szeregi uli ustawionych obok siebie, co chyba nie ułatwia pszczołom orientacji w położeniu własnego ula. Sądzę też, że te długie szeregi uli nie ułatwiają również i pszczelarzowi szybkiej orientacji w rozmieszczeniu poszczególnych numerów uli.

Przy ustawianiu uli na toczku należy brać pod uwagę pewne cele, jakie przez takie lub inne rozmieszczenie uli chcemy osiągnąć. Cele te mogą być różne, ale w większości przypadków dadzą się sprowadzić do następujących: 1) oszczędność miejsca, 2) ułatwienie orientacji pszczół, 3) zachowanie systemu dziesiętnego, 4) zacienienie uli, 5) wygoda pszczelarza.

Pod pasiekę nie powinno się przeznaczać większego terenu niż jest to koniecznie potrzebne, ponieważ możliwość uprawy i gospodarczego wykorzystania ziemi jest na pasieczysku mocno ograniczona przez agresywność pszczół. Pasieczysko trzeba ogrodzić, obsadzić żywopłotem, urządzić dróżki, a to przy zbyt dużym obszarze przeznaczonym na ten cel zwiększa koszty jego urządzenia i utrzymania toczka.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy