Dzisiejszy stan możliwości leczenia choroby roztoczowej
tekst: Stanisław Kirkor
Pszczelarstwo, Rok V, nr 4, kwiecień 1954 — Doc. dr STANISŁAW KIRKOR

Doc. dr STANISŁAW KIRKOR
strona 11
Wynik zeszłorocznych masowych badań na chorobę roztoczową potwierdził raz jeszcze słuszność obranej metody jej zwalczania, polegającej przede wszystkim na zakazie wywozu pszczół z terenów objętych zarazą. Stwierdzono wprawdzie kilka nowych ognisk choroby w powiatach woj. wrocławskiego — Kamienna Góra i Lubań, jednak nigdzie nie posunęła się ona poza 30 kilometrów od granicy czechosłowackiej. Zeszłoroczne badania objęły przy tym cały obszar województwa wrocławskiego oraz częściowo, jak to miało miejsce w latach ubiegłych, woj. opolskie i stalinogrodzkie. A zatem choroba roztoczowa w ciągu czteroletniego okresu posunęła się w głąb kraju jedynie o 5 kilometrów.
Nikt z nas nie łudzi się, iż metoda stosowana u nas, choć zdaje egzamin, jeśli chodzi o doraźne hamowanie i ograniczanie szerzenia się zarazy, pozwoli na całkowitą likwidację choroby lub zmniejszy jej groźbę dla całego pszczelnictwa polskiego. Poza tym miarodajne czynniki biorą pod uwagę niewygody i trudności, na jakie narażeni są pszczelarze z terenów objętych zarazą przy przestrzeganiu zarządzeń ograniczających możliwości przewożenia pszczół. Toteż tego rodzaju metoda będzie musiała być stosowana z konieczności jeszcze przez kilka lub kilkanaście lat, to jest do chwili wynalezienia i ustalenia środków i metod skutecznego leczenia i zapobiegania chorobie roztoczowej.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
