Z XIX Międzynarodowego Kongresu w Czechosłowacji — Sympozjum naukowców w Liblicach

tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”

Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 11, listopad 1963

Sympozjum naukowców w Liblicach

strona 287

Otwarcie XIX Międzynarodowego Kongresu Pszczelarzy poprzedziło, jak już donosiliśmy, sympozjum z udziałem pracowników nauki pszczelarskiej z różnych krajów. Zamieszczamy tu w tłumaczeniu dwa sprawozdania z obrad, nadesłane Redakcji z Czechosłowacji. Pierwsze z nich napisane przez inż. Ludmiłę Haragsimową (naukowego pracownika Zakładu w Dole) omawia referaty dotyczące chorób i zatruć pszczół wygłoszone na posiedzeniu sekcji patologii pszczół. Obrady zagaił prof. Vittoz (Francja). Ogółem nadesłano 18 referatów. (Ciekawsze podamy później w całości.)

Dr Bröker (NRF) wygłosił referat omawiający toksyczność wziątku spadziowego z jodły. Przedstawił szereg możliwości powstawania zatruć pszczół. Wyraził pogląd, że są one ściśle uwarunkowane jakością wziątku, uzależnione od składu chemicznego różnych rodzajów spadzi i wiążą się z brakiem innego pożytku.

Dr Rousseau odczytał referat nieobecnego dra Pourcelle (Francja) dotyczący analizy cukrów miodu.

Dr Bröker omawiał w drugim swoim referacie wpływ „gazu rozweselającego” na pszczoły i na powstawanie tzw. czarnej choroby. Stwierdził on, że gaz ten z uwagi na różnorodne działanie uboczne nie nadaje się do odurzania pszczół. Między innymi pod jego wpływem zwiększa się wrażliwość pszczół na działanie środków owadobójczych.

Dr Hirschfelder (NRF) zajmował się badaniami nad współzależnością pomiędzy białkowym odżywianiem się pszczół, ich długością życia, a przebiegiem choroby zarodnikowcowej. Doszedł on do wniosku, że niedobór pyłku nie warunkuje choroby, ale skraca życie pszczół. Pszczoły zarażone zarodnikowcem, a dobrze odżywiane, żyją tak samo długo, jak zdrowe, ale źle odżywiane. Choroba zarodnikowcowa ma najostrzejszy przebieg w pniach słabo zaopatrzonych w pokarm białkowy.

W trzecim ze swych referatów dr Bröker zajmował się zagadnieniem przyczyn choroby majowej. Rozróżnia dwie jej postacie (słabą i silną). Wymienia szereg czynników, które uważa za przyczyny choroby, wskazując równocześnie na związek między niedoborem nektaru, stanem karmicielek, a czerwiem. Wymienia również takie przyczyny, jak pleśniaki, bakterie, substancje chemiczne, brak witamin grupy B, niedobór składników mineralnych w pokarmie i niedostatek wody.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy