Z referatów XXI Kongresu w Maryland

tekst: Jan Nowakowski

Pszczelarstwo, Rok XIX, nr 7, lipiec 1968 — Opracował dr J. Nowakowski

strona 6

winieta działu „Za granicą” — stylizowany glob z rastrem kropek na czarnym tle, bez napisu

W zagadnieniach hodowlanych poruszanych na XXI Kongresie Apimondii, czołowe miejsce zajęły badania ras oraz krzyżowanie. Poświęcono im 10 referatów, m. in. W. C. Robertsa i F. Ruttnera. Pierwszy z wymienionych autorów przypomniał, że w XV wieku, po odkryciu Ameryki, nie było tam pszczoły miodnej. Została ona później importowana ze Starego Świata i rozpowszechniła się bardzo szybko, jednak w późniejszym czasie mieszańce międzyrasowe okazały się znacznie wartościowsze od ras wyjściowych. Dzisiaj, przy kontrolowanym doborze rodziców, w krzyżowaniach międzyrasowych uzyskuje się zamierzony cel bez większego ryzyka.

F. Ruttner zwrócił uwagę, że geograficzne rasy pszczół, które powstały drogą naturalnego doboru i selekcji, charakteryzują się zróżnicowaniem wielu cech i właściwości, mających niekiedy duże znaczenie ekonomiczne. Lokalne typy (ekotypy), chociaż ich wygląd nie wykazuje znaczniejszych różnic, z reguły odznaczają się lepszym od obcych typów przystosowaniem do miejscowych warunków i nie podlegają z[nieczytelne] silnie ujemnemu naporowi środowiska. Z tych wzg[nieczytelne]dów hodowca ma szerokie możliwości przy wyprowadzaniu nowych linii. W przypadku, gdy jakiś czynnik (np. żywienie) uległ w macierzystym środowisku pogorszeniu, a jest on w innym środowisku odpowiedni, może być celowe przeniesienie danego typu z jednego środowiska w drugie, (tzw. displacement breeding).

Ruttner wskazuje na bardzo silnie zaznaczającą się heterozję (wybujałość cech) u pszczoły, szczególnie w przypadku krzyżowania (hybrydyzacji) ras geograficznych i przypomina, że może to być pożądanym zjawiskiem w razie potęgowania się cech korzystnych, ale często też i niebezpieczne w przypadku nasilania się u potomstwa właściwości ujemnych (np. tendencji do rójki, agresywności itp.). Przemyślane i należycie wykonane krzyżowanie daje dobre wyniki zwłaszcza w rejonach, gdzie istnieją duże i dobrze prowadzone pasieki. Ruttner przypomina, aby w pracach nad krzyżowaniem międzyrasowym zwracać zawsze baczną uwagę na utrzymywanie odpowiednio dużych rezerw czystych ras lokalnych, jako wyjściowego materiału do przyszłych krzyżówek.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy