Wydmuchiwanie pszczół
tekst: Marian Hetman
Pszczelarstwo, Rok XIX, nr 7, lipiec 1968 — Opracował: mgr inż. Marian Hetman
strona 7

strona 8
Nowoczesna gospodarka pasieczna charakteryzuje się mechanizacją i usprawnianiem większości prac podejmowanych w pasiece. Jednym z odcinków, na którym nastąpiło wyjątkowo udane usprawnienie, jest usuwanie pszczół z ramek podczas przeglądów lub miodobrania. Gdy my w kraju hołdujemy jeszcze tradycyjnym sposobom, jak podkurzanie, strząsanie, czy omiatanie pszczół, w USA dokonano już dwukrotnie radykalnego przełomu w tym zakresie.
Pierwszym było zastosowanie do usuwania pszczół pewnych środków chemicznych, tzw. repelentów. Pozwalało to na usunięcie pszczół w ciągu 2 minut, co przy rozłożeniu pracy na dwie osoby pozwalało w czasie miodobrania odbierać korpusy w sposób prawie ciągły. Jednakże repelenty mają szereg wad, że wymienię tylko wpływ na smak względnie zapach miodu, ograniczenie działania tylko do słonecznej, upalnej pogody i ograniczone działanie w głąb ula, bo chociaż pszczoły wylegają przy wylotku, to jednak skuteczność działania repelenta znacznie spada poniżej 110 mm i pszczoły na ogół nie są całkowicie z korpusu usunięte.
Wad tych nie ma ulepszenie, w którym zastosowano do usuwania pszczół powietrze. Pomysł ten narodził się w 1963 roku, kiedy na Uniwersytecie w Wisconsin rozpoczęto próby przy pomocy elektrycznego odkurzacza z zamontowanym z przeciwnej strony wężem.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
