Z Referatów Kongresowych
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok XVII, nr 1, styczeń 1966
strona 11
BADANIA NAD WIOSENNYM P[?]DKARMIANIEM
Borys Mitiew
Bułgaria
Wiosną, w porze kwitnienia sadów i innych upraw, występują często chłody i słoty, a następnie aż do chwili rozpoczęcia się pożytku z akacji białej trwa zwykle okres bezpożytkowy. W takich warunkach, chcąc aby rozwój rodzin pszczelich nie uległ opóźnieniu, stosuje się podkarmianie pobudzające. Zarówno jednak w Bułgarii, jak i w innych krajach istnieją poglądy rozbieżne co do celowości i skuteczności tego zabiegu.
W celu wyjaśnienia omawianej sprawy przeprowadzono trzyletnie obserwacje (1958—1960) w pasiece Stacji Doświadczalnej w Sofii. Wybrano do doświadczeń 4 grupy pni po 5 w każdej (w ulach Dadanta-Blatta) o wyrównanej sile z taką samą ilością czerwiu. Miały one matki w jednym wieku i tego samego pochodzenia oraz takiej samej wielkości zapasy w gniazdach.
Przebadane zostały następujące rodzaje podkarmiania pobudzającego:
1 grupa: podawo co drugi dzień wieczorem po 300 gramów syropu; początkowo miał on stężenie 1 : 1 (woda, cukie[?] w środkowej części doświadczenia — 1,5 : 1, a pod ko[?]c — 2 : 1.
2 grupa: syrop o takich samych stężeniach podawano co piąty dzień dawkami po 0,75 litra.
3 grupa: od rozpoczęcia doświadczenia aż do początku głównego pożytku rodziny otrzymywały dodatkowo miód w plastrach; co 5 dni odsklepiano od 500 do 750 g miodu w skrajnych plastrach, po czym spryskiwano go ciepłą wodą. Przed wstawieniem do uli plastry trzymano w ogrzanym pomieszczeniu.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
