Z prasy zagranicznej

tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”

Pszczelarstwo, Rok XX, nr 10, październik 1969

strona 18

GAREJEW A. N.: Razchod korma pri razlicznom wziatkie. Rozchód pokarmu w różnych warunkach pożytkowych. Pczełowodstwo, 1967, t. 87, nr 8, A4, s. 12—13, fot. 1, rys. 1.

(ZSRR) Przy pomocy wagi samopiszącej określano zmianę ciężaru ula z pszczołami w ciągu doby. Ubytek wagi w czasie nocy, kiedy pszczoły nie latają, przyjęto jako równoznaczny ilości rozchodowanego pokarmu przez pszczoły (zużycie własne i odparowanie nektaru) i na tej podstawie obliczono wielkość rozchodu pokarmu na dobę. Stwierdzono, że w okresie bezpożytkowym rozchód pokarmu równa się lub nieco przewyższa dobowy ubytek wagi ula, natomiast przy dziennym przybytku wagi ula do 600 g (lipiec-sierpień) — rozchód wynosi 400 — 550 g, a przy jeszcze lepszym pożytku (dzienny przychód powyżej 1,4 kg) silnie wzrasta. Przy obfitym pożytku ciężar ula w ciągu nocy mocno obniża się, później rano po wylocie pszczół w pole waga ula się ustala, następnie zaczyna wzrastać i wieczorem osiąga najwyższy poziom. Z wystąpieniem silniejszych wziątków wzrasta liczba pszczół wylatujących po nektar. Przy dziennej zwyżce ciężaru ula od 155 — 1 466 g wylatuje ich 741 — 773 g (M. Gromisz).

KULINCEVIC J.: Paarungsausflug einer Bienenkönigin nach Eiblagebeginn. Lot godowy matki pszczelej po rozpoczęciu czerwienia. Z. f. Bienenforsch, 1967, t. 9, nr 4, B5, s. 137—142, fot. 1, rys. 1, poz. bibl. 14 (streszczenie an. fr.).

(NRF) Obserwowano 12 matek pszczelich unasienionych sztucznie różnymi ilościami nasienia (1,5 — 10 mm³). Po unasienieniu przycięto tym matkom prawe przednie skrzydła, odcinając około 40% ich płaszczyzny. Jedna z matek unasieniona 5 mm³ nasienia zaczęła czerwić po 12 dniach, 8 dni później znaleziono ją w innej rodzinie nie posiadającej przedtem matki. Ilość nasienia w zbiorniczku nasiennym tej matki była dużo większa (7,93 mm³), niż u 6 innych matek unasienionych również 5 mm³ nasienia. Obliczenia statystyczne wykazały, że matka ta najwidoczniej unasieniła się w czasie między wylotem z własnego ulika a wejściem do innego (zk).

WILLE H.: Maschinfektionen in der Honigbiene (Apis mellifica L.) nach Ermittlungen in Schweizerischen Material der Jahre 1965/66. Infekcje mieszane u pszczoły miodnej (Apis mellifica L.) według badań materiału szwajcarskiego w 1965/66 r. Z. f. Biennenforsch., 1967, t. 9, nr 4, B5, s. 150—171, tab. 6, wykr. 9, poz. bibl. 7 (streszcz. an. fr.).

(NRF) Badania 12 400 pszczół na: rikecjozę, septisemię bakteryjną, chorobę zarodnikowcową, chorobę amebową, czerniaczkę i chorobę roztoczową wykazały, że najczęściej spotykane są infekcje mieszane. Jedynie rikecje występowały samotnie u 1/4 badanych pszczół. (zk)

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy