Nowa krata odgrodowa
tekst: Antoni Demianowicz
Pszczelarstwo, Rok V, nr 2, luty 1954 — Dr A. Demianowicz

Dr A. Demianowicz
strona 20
Krata odgrodowa (ściśle mówiąc — blacha odgrodowa) wynaleziona została przez pszczelarza Hennemana wkrótce po wprowadzeniu uli rozbieralnych. Odegrała ona wielką rolę w pszczelarstwie, a głównym jej zadaniem było zapobieganie nadmiernemu czerwieniu matki w lecie, aby móc skierować energię pszczół ku zbiorom miodu. Matki odgradzano na paru ramkach, a reszta plastrów była zalewana miodem.
Pierwsi propagatorzy racjonalnego pszczelnictwa w Polsce — Ciesielski, a zwłaszcza Lewicki, uważali użycie blachy odgrodowej za niezbędny czynnik w gospodarce pasiecznej. I do dziś w Polsce bardzo wielu pszczelarzy używa blachy do ograniczenia czerwienia matki.
W Ameryce, a ostatnio i w Europie stosowano i stosują kratę do oddzielania gniazda od miodni, aby matka nie mogła się tam dostać. Przy selekcyjnej hodowli matek krata potrzebna jest do odsiewania trutni.
Znaczenie kraty czy blachy odgrodowej opiera się na tej podstawie, że grubość ciała matki jest większa niż grubość ciała pszczoły. Pszczoła robotnica nie przejdzie przez szczelinę o szerokości 4 mm, ale przejdzie już przez taką, której szerokość wynosi 4,1 mm. Matka zaś nie przejdzie ani przez otwory o szerokości 4,2 i 4,3 mm ani przez otwór 4,4 mm. Toteż otwory kraty odgrodowej mierzą zwykle 4,3 albo 4,4 mm.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
