Z prasy zagranicznej

tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”

Pszczelarstwo, Rok III, nr 8, sierpień 1952

strona 14

S. K. CYGANKOW — Podwożenie pasiek do zapylanych upraw („Pczełowodstwo“ nr 5/1952)

Zagadnienie zapylania roślin uprawnych przez pszczoły jest w Związku Radzieckim szeroko popularyzowane zarówno wśród pszczelarzy jak i wśród rolników. Jednakże, jak stwierdza autor artykułu, przy wykorzystywaniu pracy pszczół zbyt mało jeszcze uwzględnia się konieczność podwożenia pasiek do kwitnących roślin, które mają być zapylone.

Obserwacje, których dokonano na terenie Uzbekistanu, wykazały niezbicie, że w miarę zwiększania się odległości od pasieki ilość pracujących pszczół zmniejsza się bardzo znacznie, co z kolei odbija się ujemnie na plonowaniu roślin.

Liczne doświadczenia przeprowadzone przy zapylaniu jabłoni dowiodły, że przy ustawieniu pasieki tuż przy kwitnących drzewach ilość pracujących pszczół, a w następstwie ilość zawiązanych owoców, była znacznie większa niż w przypadkach, gdy pasieka była oddalona nawet tylko o 500 m. Przy odległości od pasieki wynoszącej 1 000 m na jabłoniach pracowało już tylko 33% pszczół, a ilość odwiedzanych kwiatów nie przekraczała 40% w stosunku do pracy pszczół umieszczonych w bezpośrednim sąsiedztwie drzew. Na działkach oddalonych od pasieki o 2 000 m ilość oblatywanych kwiatów wynosiła tylko 2,3%.

Inne obserwacje, przy których pszczoły były użyte do zapylania pewnej odmiany jabłoni, wykazały, że przy odległości od pasieki wynoszącej 1 000 m ilość pracujących

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy