Z prasy radzieckiej
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok III, nr 9, wrzesień 1952
strona 12
W. A. SZINIAJEWA — Wpływ pszczół karmicielek na wychowywane przez nie potomstwo („Pczełowodstwo“ nr 5/52).
Miczurinowska metoda krzyżowania wegetatywnego opiera się na twierdzeniu, że cechy dziedziczne są przekazywane za pośrednictwem tzw. wychowawcy, czyli *mentora**). Prawdziwość tego twierdzenia została wielokrotnie potwierdzona przez setki prac uczniów Miczurina.
Dziś metodę krzyżówek wegetatywnych zaczęto stosować z dobrymi rezultatami w hodowli zwierząt. Przeprowadzono na przykład udane doświadczenia z przeszczepianiem jajników u kur różnych ras, przenoszeniem zarodków kurcząt z jednego pokarmu białkowego na drugi, z przenoszeniem komórek jajowych z organizmu jednego osobnika na drugi itp.
W pszczelarstwie istnieją w tym zakresie duże możliwości. Rodzina pszczela składa się z matki, trutni i tysięcy pszczół robotnic, które karmią i pielęgnują potomstwo, umożliwiając jego rozwój, a nie biorą udziału w rozmnażaniu.
Dawni biolodzy nie zgadzali się z tym, że pszczoły karmicielki mogą wywierać wpływ na dziedziczność wychowywanych larw. Opierając się jednak na zasadach agrobiologii miczurinowskiej można twierdzić, iż mleczko jest tą właśnie substancją plastyczną, przy pomocy której pszczoły
*) Jako przykład krzyżowania wegetatywnego służyć może szczepienie i oczkowanie roślin. Podkładka, która gra tu rolę „mentora“ wywiera wpływ na szlachetną część rośliny. (Przyp. Red.).
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
