Z prasy zagranicznej

tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”

Pszczelarstwo, Rok III, nr 7, lipiec 1952

strona 9

N. M. GŁUSZKOW — Węza o zwiększonej komórce (Streszczenie art. z miesięcznika „Pczełowodstwo“ Nr 4/1952)

Wpływ wielkości komórek na rozmiary ciała rozwijających się w nich pszczół został definitywnie stwierdzony dopiero w pierwszych dziesiątkach naszego stulecia. Ścisłe ustalenie faktu zwiększania się lub zmniejszania rozmiarów ciała pszczoły zależnie od wielkości komórki, w której przebiega jej rozwój, jest zasługą uczonych radzieckich (Badania Tulskiej Stacji Doświadczalnej, rok 1925 — 1927).

Większość naukowców, podzielających punkt widzenia genetyki formalnej, traktowała zmianę wielkości pszczół na skutek wychowu larw w większych komórkach jako cechę, która nie może być dziedziczona przez potomstwo. Badania prowadzone w Leningradzkiej Stacji Doświadczalnej Pszczelnictwa całkowicie obaliły ten pogląd. Pracownik naukowy tejże stacji M. Łowczinowska nie tylko stwierdziła zwiększenie się ciężaru ciała, jak i objętości wola u pszczół wyhodowanych w większych komórkach, ale dowiodła, że przy dodawaniu ramek bez węzy, pszczoły te budują plastry o zwiększonych komórkach.

W myśl podstawowych założeń nauki Miczurina wychowanie kierowane, połączone ze zmianą warunków otoczenia, powoduje zmiany cech, które są dziedziczne, a stosowanie tych metod otwiera szerokie perspektywy dla przeobrażenia organizmu pszczoły.

Istniejące już dane, co do zwiększenia się wydajności pszczół wyhodowanych w większych komórkach, wymagają szerszego przebadania.

W oparciu o dotychczasowe rezultaty badań, w ZSRR rozpoczęto w roku 1951 próby stosowania węzy o zwiększonej komórce w pasiekach terenowych. W tym celu skonstruowano specjalne walce, a w pasiece doświadczalnej Instytutu Pszczelnictwa przeprowadzono doświadczenia, które miały na celu ustalenie pewnych metod w związku z dodawaniem węzy o zwiększonych komórkach i osadzaniem na niej rojów, a także badano zachowanie się matek w odniesieniu do zmienionych warunków.

Placówki terenowe, które podjęły się przeprowadzenia prób, przesłały do Instytutu Pszczelnictwa ZSRR około 400 kg wosku; wykonano z niego węzę o średnicach komórki 5,65 i 5,85 mm. Przy zastosowaniu tej węzy w pasiekach kołchozowych, poczyniono liczne ciekawe obserwacje. Jak wykazały przeglądy, silne rodziny pszczele budują na węzie o zwiększonej komórce normalnie, nie zmniejszając jej średnicy. Rodziny słabe zwężają komórki przez pogrubienie ich ścianek, bądź też budując komórki dodatkowe, nieregularnych kształtów. Rodziny przejawiające nastrój rojowy były skłonne do przebudowy zwiększonych komórek na trutowe.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy