Z prasy zagranicznej
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok XX, nr 11, listopad 1969
strona 16
Whitefoot L.D., Detroy B.F.: Pollen milling and stering. Mielenie i przechowywanie pyłku. Am. Bee J. 1968, T.108, nr 4, A4, s. 138—140, fot.5, poz. bibl. 5.
(USA) Rodziny pszczele zużywają olbrzymie ilości pyłku do wychowu czerwiu. Niedobór pyłku zwłaszcza na przedwiośniu opóźnia należyty rozwój rodzin pszczelich. Od dawna stosuje się zbieranie pyłku w okresie lata, a następnie przechowuje się przesuszony pyłek do wiosny następnego roku. Można również przechowywać świeży pyłek w temperaturze poniżej 0°. Obie te metody mają wady, z których pierwsza jest kłopotliwa, a druga kosztowna. Skonstruowano młynek do mielenia świeżo zebranego pyłku. Pyłek wraz z mąką sojową jest mielony dwukrotnie tak, aby nastąpiło dokładne wymieszanie obu składników. Po zmieleniu przechowuje się go prawie bez strat w zamkniętych naczyniach w chłodnym pomieszczeniu. (C. Zmarlicki.)
Doull K.M.: Recent developments in pollen suplement research. Ostatnie osiągnięcia w doświadczeniach nad namiastkami pyłkowymi. Am.Bee J. 1968, t.108, nr 4, A4, s.139—140.
(USA) Stosowanie namiastek pyłkowych jako pokarmu białkowego dla pszczół nie zostało przyjęte w pełni przez praktykę. Jak dotychczas namiastka nie zastępuje pyłku zbieranego przez pszczoły. Nawet wzbogacenie namiastek takimi składnikami jak cholesterol, kwasy tłuszczowe oraz auksyny, które występują w pyłku, tylko w małym stopniu poprawiają wartość odżywczą namiastek. Prawdopodobnie w pyłku znajduje się jakaś atrakcyjna substancja dla pszczół, która jeszcze nie została odkryta, a która decyduje o wartości pyłku. Obecnie najlepszą jest namiastka produkowana w Australii pod nazwą firmową „Krawaite“. W przypadku głodu białkowego preparat ten z dodatkiem 20 proc. pyłku zapewnia rodzinom normalną produkcję czerwiu. (C. Zmarlicki).
Cantwell G.E., Lehnert T.: Mortality of Nosema apis and the Greater wax Moth, Galleria mellonella L.caused by heat treatment. Śmiertelność zarodnikowca (Nosema apis) oraz motylicy dużej (Galleria mellonella L.) po zastosowaniu wysokiej temperatury. Am.Bee J.1968, T.108, nr 2, A4, s.56—57, tabl.1, wykr.1, poz.bibl.4.
(USA) Stwierdzono, że przetrwalniki Nosema apis wystawione przez 6 godzin na działanie temperatury 49°, a następnie podane zdrowym pszczołom w syropie cukrowym powodowały znacznie mniejsze nasilenie choroby. Niższa temperatura np. 43° nie dawała tak dobrych rezultatów w zabijaniu przetrwalników. Stosowanie wyższej temperatury nie ma praktycznego znaczenia, gdyż w tej temperaturze topi się wosk, a przez to niszczy się i plastry. Zastosowanie temperatury 49° niszczy również wszystkie stadia motylicy dużej.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
