Z dziejów słynnej książki Langstrotha
tekst: Jadwiga Guderska
Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 7, lipiec 1962 — J. Guderska
strona 212
Imię Wawrzyńca Langstrotha znane jest wszystkim pszczelarzom jako tego, który walnie się przyczynił do unowocześnienia hodowli pszczół. Do jego szerokiej sławy przyczyniła się przede wszystkim napisana przezeń książka. Dzieło to przełożone na wszystkie niemal języki europejskie wywarło silny wpływ na pszczelarzy całego świata.
Biografii sławnego tego pszczelarza, a zwłaszcza dziejom jego książki, znanej i Czytelnikowi polskiemu, poświęcony został obszerny a interesujący artykuł R. A. Grouta (USA) w grudniowym numerze czasopisma „Bee World” z roku ubiegłego. Z pracy tej podajemy najistotniejsze wiadomości i mniej znane szczegóły.
Langstroth urodził się w 1810 r. w Filadelfii z rodziców pochodzenia angielskiego. Jako mały chłopiec wykazywał wprawdzie niezwykłe wprost zainteresowanie owadami, jednak zamiłowania te nie ujawniały się zupełnie podczas jego studiów na uniwersytecie Yale.
Dopiero w 1838 roku, gdy już jako pastor odwiedził jednego ze swych przyjaciół zajmującego się pszczelarstwem, wpadł w zachwyt widząc na stole kulę szklaną, w której pszczoły wybudowały plastry, zapełniając je miodem. To skłoniło go do powrotu do badań nad przyrodą, które tak go niegdyś pociągały. Pozostał im wierny aż do końca życia z wyjątkiem okresów, gdy był chory. Zanim powrócił do domu nabył dwa roje w ulach skrzynkowych i stał się raz na zawsze pszczelarzem.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
