Lucerna a pszczoły
tekst: Zofia Demianowiczowa
Pszczelarstwo, Rok IV, nr 5, maj 1953 — ZOFIA DEMIANOWICZOWA

ZOFIA DEMIANOWICZOWA
strona 9
Lucerna obok koniczyny czerwonej jest jedną z najważniejszych roślin pastewnych, a pod pewnymi względami nawet ją przewyższa.
Lucerna siewna rośnie dziko w krainach stepowych Azji i południowo-wschodniej Europy, toteż rozwija się najlepiej w okolicach o klimacie suchym i gorącym,
W Polsce najczęściej uprawia się lucernę mieszańcową (Medicago media), która jest lepiej przystosowana do naszego klimatu. Jest to mieszaniec lucerny siewnej i dziko u nas rosnącej lucerny sierpowatej, który powstał w sposób naturalny na skutek skrzyżowania się obu gatunków. Z wyglądu zewnętrznego jest bardzo podobna do lucerny siewnej. Kwiaty ma niebiesko-fioletowe o budowie typowej dla rodziny motylkowych, zebrane w grona. Lucerna mieszańcowa zakwita w czerwcu i — zależnie od tego, który pokos zostawi się na nasiona — kwitnie w czerwcu, lipcu lub nawet w sierpniu. Kwitnienie zaczyna się od dołu. Jedno grono kwitnie 10—14 dni, a cała roślina od 70 do 95 dni.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
