Wytapianie i klarowanie wosku
tekst: Wacław Wichura
Pszczelarstwo, Rok III, nr 2, luty 1952 — WACŁAW WICHURA
WACŁAW WICHURA
strona 13
Wytapianie wosku to czynność ważna, a dla początkującego pszczelarza — dość trudna. Przetapiamy plastry stare i wybrakowane z gniazd oraz wszelkie skrupulatnie zbierane kawałki plastrów, języczki, nadbudówki, zasklepiny i różne okruchy.
Staranny pszczelarz znaczy ołówkiem na górnej beleczce rok odbudowania plastra i układając gniazdo na zimę, stara się usunąć najstarsze plastry.
Wycinając plastry nie należy dodawać do suszu zeskrobanego kitu, gdyż wosk z jego domieszką jest łatwo topliwy i nie nadaje się do wyrobu węzy.
Wycięte kawałki plastrów trzeba posegregować. Tworzymy zwykle 3 grupy: 1 susz zupełnie jasny (np. tegoroczne plastry trutowe), różne dobudówki, zasklep z nadstawek itp., 2. susz średniociemny, przeświecający, jaki otrzymać możemy z plastrów niezbyt starych, ale nieprawidłowo odbudowanych, połamanych itd., 3. susz stary ciemny, zwykle nieprzeświecający.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
