Wylot ula w zimie
tekst: Teodor Kołodziejczyk
Pszczelarstwo, Rok X, nr 2, luty 1959 — TEODOR KOŁODZIEJCZYK
TEODOR KOŁODZIEJCZYK
strona 35
Wylot ula odgrywa w życiu rodziny pszczelej bardzo ważną rolę. W czasie długiej zimy jest jedynym punktem ula, przez który odbywa się wymiana powietrza oraz odpływ nadmiaru pary wodnej. Przyjmujemy oczywiście że gniazda na zimę zostały okryte szczelnie i ciepło, że w żadnym innym miejscu nie ma dopływu powietrza, jak też nie ma możliwości odpływu pary. Samo zaś okrycie nie jest nasiąkliwe i dobrze izoluje gniazdo od zimna.
W ulach różnego typu różne są wymiary wylotów. W czasie lata wielkość wylotu ma duży wpływ na nastrój roboczy pszczół. Wiemy, że w ulach dobrze wentylowanych przez obszerne wyloty, pszczoły nie są skłonne do rójki. W wypadku za małych wylotów, pszczoły radzą sobie przez wzmożoną wentylację ustawiając większą ilość żywych wentylatorów na mostku. Temperaturę wnętrza jak i wilgotność regulują szybkością przepływu powietrza przez wylot.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
