Wprawianie węzy
tekst: Zygmunt Jasiński
Pszczelarstwo, Rok IV, nr 4, kwiecień 1953 — ZYGMUNT JASIŃSKI
ZYGMUNT JASIŃSKI
strona 15
Pszczoły w stanie dzikim wiążą poszczególne plastry pomostami z wosku, co mocno spaja całość gniazda. We współczesnej gospodarce pasiecznej wszelkie takie połączenia plastrów są zjawiskiem niepożądanym i ulegają zniszczeniu przy przeglądach. Plaster w ramce jest samodzielnym elementem — musi być mocny i zbudowany prawidłowo.
Gdyby arkusz węzy został podany pszczołom w ramce bez umocowania na drutach, wybudowana na nim woszczyna byłaby pokręcona, krzywa i łamałaby się przy wytrząsaniu miodu i przy przewożeniu uli.
Dlatego to węzę umocowuje się zawsze na drutach przeciągniętych w środku grubości ramki, przez otworki przebite szydłem lub wywiercone w beleczkach. Otworki muszą być rozmieszczone ściśle w środku beleczek, w równych od siebie odległościach (około 70 mm) i w ten sposób, aby pasma drutu były równoległe do jednej z par beleczek ramki.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
