Wóz pasieczny w gospodarce wędrownej
tekst: Antoni Miś, Tadeusz Pijewski
Pszczelarstwo, Rok XVII, nr 7–8, lipiec–sierpień 1966 — Antoni Miś, Tadeusz Pijewski
strona 16

Opinia pierwsza
Pszczelarzę 25 lat. Jestem inwalidą 80⁰/₀. W wypadku kolejowym doznałem uszkodzenia kręgosłupa, nóg itd. Nieszczęście i los sprawiły, że sześć razy zmieniałem miejsce zamieszkania. Gospodarowałem w pawilonach stałych i przenośnych, w pszczelich domkach i budach, na toczku własnym i wspólnym w czasie wędrówki. Mimo, że lubię spokój, nie udało mi się uniknąć kłótni i kłopotów, gdyż toczek i pawilon ze względów florystycznych i ciasnoty działki przyzagrodowej miałem czasem u obcych ludzi i to aż 14 razy.
Ponieważ ostatnio mieszkam w pobliżu lasu, który często bywa „pudrowany” przez samoloty, muszę stale wędrować. Ta wędrówka była bardzo droga: dwukrotne przewiezienie w jednym roku kosztowało 1 000 — 2 000 zł. Dużo trzeba było płacić lub dzielić się miodem z gospodarzami, u których urządzałem toczek. Różne kaprysy meteorologiczne, kradzieże, wysokie koszty transportu i wysokie honorarium uiszczane gospodarzom za urządzenie u nich toczka sprawiły, że 10 lat temu zdecydowałem się „pszczelarzyć na kółkach”.
Własnymi środkami zbudowałem wóz-pawilon. Ponieważ był dość słaby, dałem mu grubsze osie i gumowe koła. Ma on 5 m długości, 3 m długości od tyłu przeznaczyłem dla pszczół, a 2 m w przodzie na pracownię, kuchnię i sypialnię. Posiadam ule szafkowe poniemieckie, Freudensteina. Ten system odpowiada kalece. Doświadczyłem, że miodowe żniwo nie zależy od ula, ale od pożytku, jakości pszczół i jasności w głowie pszczelarza.
Po jednej i drugiej stronie znajduje się po 18 uli w trzech piętrach. Dolne ule spoczywają na podłodze. Aby uniknąć zmęczenia w czasie ich obsługi, wykonałem w podłodze kanał głębokości 40 cm i 3 m długości. Jest on nakryty dwuczęściową kładką. Zatem na parterze pracuję w pozycji siedzącej. W wozie jest jasno, gdyż w dachu są trzy ruchome okna 35 × 80 cm. Przez uchylone okienka odlatują pszczoły, które dostały się do wozu-pawilonu po otwarciu ula. Ramki i pszczelarskie przyrządy wkładam do wózka, który przesuwa się na małych kółkach (podobnie jak wózek z jedzeniem w szpitalu).
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
