Wierzbówka kiprzyca

tekst: Irena Maksymiuk

Pszczelarstwo, Rok XI, nr 12, grudzień 1960 — Mgr Irena Maksymiuk

Mgr Irena Maksymiuk

strona 367

Zakład Pszczelnictwa IS, Skierniewice

Wierzbówka kiprzyca — Chamaenerion angustifolium (L) Scop. (Epilobium angustifolium L.) należy do rodziny wiesiołkowatych — (Oenotheraceae). Jest to roślina trwała o rozgałęzionych, daleko rozrastających się pod ziemią kłączach. Na kłączach wytwarza licznie pączki podziemne, które w czasie wegetacji rozwijają się w ulistnione i kwitnące pędy. Wierzbówka kiprzyca wyrasta do wysokości 50—120 cm. Łodygę ma okrągłą lub lekko kanciastą, prostą, w rzadkich wypadkach rozgałęzioną. Liście 5—15 cm długie, 7—25 mm szerokie, obustronnie długozaostrzone, siedzące lub krótkoogonkowe, ułożone skrętolegle na łodydze. Przypominają liście wierzby skąd nazwa rośliny. Kwiaty o średnicy 2—4 cm zebrane są w stożkowate grona. Koronę kwiatu tworzą 4 szerokie, nie wycięte lub bardzo słabo wycięte płatki koloru fioletowo-różowo-purpurowego. Owocem są długie, podłużnie pękające torebki.

Wierzbówka kiprzyca rozpowszechniona jest u nas na terenie całego kraju, ale rzadko w większych ilościach. Rośnie ona na brzegach lasów, na skalistych lub piaszczystych stokach górskich do piętra kosodrzewiny, na zrębach, pogorzeliskach leśnych, nad potokami, źródłami, w wilgotnych kotlinach, nad brzegami morza, na wrzosowiskach, czasem na torfowiskach.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy