Wiedza i zabobon w dawnym pszczelarstwie ludowym na Podlasiu Nadnarwiańskim

tekst: Stanisław Dworakowski

Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 2, luty 1957 — STANISŁAW DWORAKOWSKI

STANISŁAW DWORAKOWSKI

strona 55

Pszczelarstwo jest jednym z prastarych zajęć człowieka i na ziemiach polskich ma tradycje, które sięgają daleko w głąb ubiegłych stuleci. Obok wytworów rzetelnego rozumu i doświadczenia, obok wiedzy i techniki, znajdziemy tu także najrozmaitsze zabobony. Tego rodzaju nierozumowy stosunek człowieka do otaczającego go świata cechuje dawne kultury wszystkich ludów na wszystkich kontynentach ziemi. Oczywiście nie obcy on jest i kulturze ludu polskiego.

Omawianie całokształtu gospodarki, wierzeń i praktyk magicznych związanych niegdyś z hodowlą pszczół w Polsce zabrałoby zbyt dużo miejsca, ograniczę się więc tylko do podania garści szczegółów bardziej charakterystycznych, osobiście przeze mnie zebranych na Podlasiu Nadnarwiańskim, które mają bliskie znaczeniem odpowiedniki na terenie innych dzielnic Polski.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy