Wędrowcom ku uwadze
tekst: Teodor Kołodziejczyk
Pszczelarstwo, Rok XV, nr 2, luty 1964 — Teodor Kołodziejczyk
Teodor Kołodziejczyk
strona 18
Gdy szukałem stanowiska dla swej pasieki przed pożytkiem z gryki na terenie powiatu wyszkowskiego, zaskoczyła mnie niechęć tamtejszych rolników do wędrowców pszczelarzy. Przejechałem kilka wsi i wszędzie odmawiano mi miejsca dla pasieki motywując odmowę tym, że pszczoły są zbyt uciążliwą przeszkodą w pracy przy żniwach, jak też i w pracy na pobliskich podwórkach. „Byli tu pszczelarze w zeszłym roku — mówiono — to nie mogliśmy wyjść na pole do żniw, a i trudno było spokojnie przejść w pobliżu pasieki”. Nie pomogły zapewnienia, że moje pszczoły będą „grzeczne”, nie pomogły obietnice zapłaty w miodzie i inne zachęty. „Nie pozwalamy i koniec. Mamy dosyć poprzednich wędrowców”.
Kiedy zniechęcony miałem już zamiar wracać z niczym do domu, spotkałem rolnika, który na tle poprzednich moich rozmów wydał mi się niezwykle odważny. Zgodził się na postawienie pasieki w sadzie tuż obok domu mieszkalnego i podwórza z budynkami gospodarskimi. A więc istniała możliwość bezpośredniego sąsiedztwa pszczół z końmi i innymi zwierzętami.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
