W obronie obyczaju

tekst: Władysław Szczepański

Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 6, czerwiec 1957 — Władysław Szczepański

winieta działu „Czytelnicy piszą” — rysunek gałązki z baziami przy ozdobnym inicjale „C”

strona 184

Bardzo często zdarza się wśród pszczelarzy, że przychodzą do nich ludzie z prośbą o radę i pomoc w sprawach nabycia pszczół, założenia pasieki, a już najczęściej — zaradzenia pierwszemu „złu“, powstałemu w pierwszej, jedynej rodzinie pszczelej. Są to zwykle ludzie pszczelarzowi dobrze znani, sąsiedzi, koledzy z biura, czy fabryki. Wierzą oni w dobrą wolę pszczelarza, w jego doświadczenie i wykonują wszystko to, co im poleca. Niestety, zdarza się też bardzo często, że pszczelarz zawodzi ich zaufanie i dowiadują się prędzej lub później o jego złym nastawieniu i wrogości. Uważam, że tacy „pszczelarze“ nie są prawdziwymi pszczelarzami, bo prawdziwy nigdy nie dąży do zagłady pszczół własnych czy cudzych.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy