W Koszalińskiem
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok XVII, nr 6, czerwiec 1966 — Obserwator
strona 17
Pomorze Zachodnie to województwa: szczecińskie i koszalińskie. Ziemie o strukturze dość jednolitej i o podobnym klimacie. Tak samo też jednolicie przedstawia się układ tamtejszych pożytków pszczelich, których charakter w dużej mierze wynika ze str[?]ury upraw. Zarówno szc[?]ińskie, jak i koszalińskie obsiewa ogromne areały rzepakiem, w obu też województwach pszczelarze nastawiają swe pasieki przede wszystkim na pożytki wczesne. Ich sojusznikiem jest tamtejszy klimat — długie ciepłe jesienie umożliwiające doprowadzenie rodzin pszczelich do dużej siły na właściwą porę.
Kto te walory Pomorza Zachodniego umiał wykorzystać, jest dziś posiadaczem pięknej pasieki, która może mu dać dostatnie utrzymanie. W woj. koszalińskim do takich ludzi należą następujący koledzy, pierwszorzędni fachowcy: Filipczak z Kołobrzegu (o którym w swoim czasie pisano), Brzostek — posiadający 160 pni, Kulawik ze Szczecinka — 110 pni, Łuksza — 70 pni, Milko — 80 pni, Szyman z Czaplinka — 140 pni i szereg innych.
Kto nie umiał — wegetować będzie tak długo, aż się nauczy lub... zlikwiduje pasiekę.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
