W genetyce pszczół bez zmian

tekst: Tomasz Gomoliszewski

Pszczelarstwo, Rok XX, nr 5, maj 1969 — Dr Tomasz Gomoliszewski

Dr Tomasz Gomoliszewski

strona 9

winieta działu „Hodowla i wychów” — rysunek plastra o sześciokątnych komórkach

W ostatnich latach bardzo często mówi się i pisze zarówno w kraju jak i za granicą na temat konieczności zwiększenia rentowności pasiek. Większość wypowiedzi dotyczy poprawy pogłowia pszczół. Mówi się o selekcji, doskonaleniu linii hodowlanych, a ostatnio bardzo często o tworzeniu krzyżówek produkcyjnych (zwłaszcza pszczoły krajowej z kaukaską). Poprawa pogłowia w tym ujęciu — [?]ozolne, długotrwałe prace badawcze, nad których rozwiązaniem czuwać powinny zakłady naukowe i do nich należeć powinna aprobata naukowa i wytyczne postępowania Polskiego Związku Pszczelarskiego.

Zbyt mało mówi się jednak u nas na temat szybkiego upowszechniania nowych linii wśród ogółu pszczelarzy. Z bardzo ciekawą inicjatywą dotyczącą tego zagadnienia wystąpił mgr Jan Tasior w artykule dyskusyjnym pt. „Czy masowa sztuczna inseminacja?” („Pszczelarstwo” 1/1967).

Zagadnienie szybkiego upowszechnienia nowych linii proponuje on oprzeć na masowej hodowli i rozpowszechnianiu przez pasieki reprodukcyjne nie unasienionych matek, które byłyby matkami rodzin produkcyjnych. Roczna produkcja tych matek powinna wynosić około 1/3 wszystkich rodzin pszczelich na danym terenie. W ten sposób w ciągu trzech lat całe pogłowie matek byłoby wymienione.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy