Uwagi o miodobraniu

tekst: Czesław Bojarczuk

Pszczelarstwo, Rok V, nr 7, lipiec 1954 — CZESŁAW BOJARCZUK

CZESŁAW BOJARCZUK

strona 16

Na sprawę odbierania miodu autorzy podręczników kładą na ogół mały nacisk, uważając tę kwestię za prostą, nie wymagającą specjalnego, gruntownego omówienia. Miodobranie nie jest jednak rzeczą tak zupełnie prostą, jak się pozornie wydaje. Do tej czynności trzeba przede wszystkim gruntownie przygotować sprzęt i narzędzia pomocnicze.

W pracowni czy w innym pomieszczeniu, gdzie będzie wirowany miód, robimy generalne sprzątanie. Podłoga, ściany i sufit muszą być czyste (podłoga umyta, a ściany i sufit wybielone), pracownia powinna być szczelna, by uniemożliwić pszczołom dostęp do wnętrza. Ustawiamy tu i przymocowujemy miodarkę czysto umytą i wysuszoną. Szykujemy odsklepiarkę¹ (urządzenie, na którym odsklepia się ramki, zaopatrzone w zbiornik na miód ściekający z ściętych zasklepin), nóż lub noże do odsklepiania dobrze wyostrzone, odstojnik (klarownik) na miód, wiadro, najlepiej emaliowane do przelewania miodu wypuszczonego z miodarki, oraz naczynia do stałego jego przechowywania.

W pasiece należy przygotować sprzęt i narzędzia normalnie używane, a więc siatki na twarz, dobry podkurzacz, dłuto oraz nosze do przenoszenia nadstawek z miodem lub odpowiednie skrzynki (pudła) do przenoszenia ramek gniazdowych. W większej pasiece przy

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy